Ocena brak

Okuciowy ornament

Autor /Pimen Dodano /02.11.2012

Ornament manieryst., składający
się z motywów naśladujących płaskie żelazne
okucia, wycięte w kształcie listew i ażurowych plakiet,
wśród których występują m.in. kaboszony, małe
rauty i elementy imitujące główki gwoździ, nitów
itp., elementy fantastyczne, groteskowe, rośl. O.o.
ukształtował się w poł. XVI w. w Niderlandach i szybko
rozpowszechnił się w środk. i pn. Europie, trwając
do 1 ćw. XVII w.

Ma charakter płaszczyznowy; wykonywany
w kamieniu, stiuku, metalu i drewnie. Stosowany
w dekoracji arch. i rzeźb., w snycerstwie (ołtarze,
stalle, konfesjonały, ambony, meble itp., był
naśladowany niekiedy także w intarsji), w rzemiośle artyst.,
najczęściej w złotnictwie; rzadko jako ornament
mai. Występuje często w powiązaniu z ornamentem
zwijanym (zw. wówczas okuciowo-zwijanym).

Podobne prace

Do góry