Ocena brak

Określenie zakresu ruchów w stawach

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Do niedawna istniały różne sposoby zapisu i niejednolita terminologia, co wprowadzało zamęt w dokumentacji. W ostatnich latach używa się powszechnie zapisu uznanego za międzynarodowy. Akceptowało go Polskie Towarzystwo Ortopedyczne i Trau-matologiczne.

Przyjmuje się następujące pozycje zerowe:

a)    staw łokciowy, nadgarstek, biodro, kolano, palce rąk i stóp - pełny wyprost (extensio)\

b)    staw skokowo-goleniowy - podeszwa stopy pod kątem prostym względem goleni;

c)    przedramię - po zgięciu w łokciu do kąta prostego i po przyłożeniu ramienia do tułowia kciuk zwraca się ku górze; jest to pozycja pośrednia między nawracaniem i odwracaniem (pronatio i supinatio)’,

d)    staw ramienny - ramię zwisa wzdłuż tułowia w pozycji pośredniej między obrotem (ro-tatio) zewnętrznym a wewnętrznym.

Protokołowanie zakresu ruchów w stawach powinno w miarę możności usunąć wszelkie wątpliwości osoby, która nie widziała badanego, a ma nabrać właściwego wyobrażenia o jego ruchach w stawach.

Określenie np., że staw łokciowy zachował '/3 swej normy ruchu, nie mówi, jaki wycinek pola ruchowego zachował się. Jeśli przyjąć, że normalny ruch zginania i prostowania w tym stawie obejmuje zakres około 150°, to możemy wprawdzie wyliczyć, że 73 tego zakresu stanowi około 50°, lecz nie wiemy wcale, czy staw może się ruszać od 30 do 80°, a więc nie przekracza kąta prostego, czy od 80 do 130°, co jest sektorem ruchu naj korzy śmiej szego dla funkcji kończyny, czy wreszcie od 100 do 150°, co odznacza się małą użytecznością dla kończyny. Bliższe oznaczenia pola ruchu mają zasadnicze znaczenie dla orzeczenia z punktu widzenia zajęcia zawodowego. Ruch stawu łokciowego tylko powyżej kąta prostego często wystarczy w pracy biurowej, zmniejsza jednak wydolność zawodową stolarza i innych rzemieślników.

Pomiar z pozycji zerowej stawu ma tę zaletę, że może być powtarzany przez inne osoby z dużą dokładnością.

Zapis. Ograniczenia ruchów można notować w różny sposób: np. staw ma przykurcz zgięciowy 50° z zachowaniem swobody zginania do 80° lub do zupełnego wyprostu brak 50°, a zgina się do 80°.



Podobne prace

Do góry