Ocena brak

Od Jałty do zimnej wojny. Stosunki pomiędzy aliantami (1945 - 1949) - Jałta i kapitulacja III Rzeszy

Autor /Bolemir Dodano /07.05.2012

 

Konferencja jałtańska wielkiej trójki (nie zaproszono na nią Francji ani Chin) podjęła w Lutym 1945"r. istotne decyzje w sprawie przyszłego kształtu rządu polskiego i jugosłowiańskiego, uzgodniła odbywanie co 3 miesiące sesji mi­nistrów spraw zagranicznych wielkiej czwórki i podjęła szereg postanowień w sprawach niemieckich.

W kwietniu 1945 r. wojska brytyjskie i amerykańskie wkroczyły na teren centralnej części Niemiec, przekraczając Dolną Łabę. Nieba­wem zajęły Saksonię i Turyngię, a także część Czech.

Churchill proponował wówczas Amerykanom, aby nie wycofywać się z zajętych terenów. Ostatecznie jednak w lipcu dokonano ich wymiany na 3 sektory, przeznaczone dla aliantów zachodnich w Berlinie. Decyzja ta, tworząc izolowaną aliancką enklawę, była potem źródłem niezliczonych kryzysów, do jakich doprowadził będący jej kon­sekwencją podział miasta w 1948 roku.

Oddano też w ręce radzieckie najbardziej rozwinięte tereny Centralnych Niemiec z Saksonią na czele. Już w czasie kapi­tulacji Niemiec zanotowano poważne rozbieżności międzyalianckie. W dniu 7 V 1945 r. Szef OKH, gen. Alfred Jodl podpisał wraz z przedstawicielami marynarki i lotnictwa akt bezwarunkowej kapitulacji sił zbrojnych Rzeszy w Rouen. Przed­stawiciel radziecki nie był obecny.

Dla podkreślenia, kto jest zwycięzcą i panem znacznej części Niemiec, na żądanie radzieckie ceremonię kapitulacyjną powtórzono (z innym składem delegacji niemieckiej i przy obecności naczelnych dowódców alianckich na teatrze europejskim) w Karlshorst pod Berlinem 8 V 1945 r. Rozbieżności co do losów Niemiec zaznaczyły się także w czasie misji wysłannika prezydenta Harry Trumana (Franklin Roosevelt zmarł 12 IV 1945), Harry Hopkinsa w Moskwie pod koniec maja.

Utrzymywanie przez kilkanaście dni po podpisaniu kapitulacji w brytyjskiej strefie okupacyjnej widma przeszłości, jakim był złożony z hitlerowców „rząd" Rzeszy z w. adm. Karlem Donitzem na czele, wywołano poważny rozdźwięk brytyjsko-radziecki. Rozbra­janie garnizonów niemieckich w Norwega i na M. Egejskim potrwało wiele tygodni po wojnie.

Do góry