Ocena brak

Obszar zaopatrzenia tętnic pnia trzewnego i ich zespolenia

Autor /katieja Dodano /01.02.2012

Największa gałąź pnia trzewnego, t. śledzionowa oprócz śledziony (rami lienales), odżywia również trzon i ogon trzustki (rami pancreatici) oraz lewą część żołądka (aa. gastricae breues et a. gastro-epiploica sin.).

Pozostałe gałęzie pnia trzewnego, oprócz t. wątrobowej właściwej podążającej do wątroby oraz pęcherzyka żółciowego, odżywiają żołądek (oraz część brzuszną przełyku), dwunastnicę oraz głowę trzustki.

Trzy ostatnio wymienione narządy zaopatrywane są czterema lukami tętniczymi i każdy z nich z obu końców otrzymuje dopływ. W ten sposób, podobnie jak w jelicie, rówTiież i w wymienionych narządach powstaje zespolenie naczyniowe, które zabezpiecza dostateczny dopływ krwi. O ile w jelicie krew dopływa tylko ze strony przyczepu krezki, o tyle żółądek zaopatrują dwa łuki tętnicze położone wzdłuż obu krzywizn ; od nich podążają gałązki na obie ściany żołądka i zespalają się z sobą. Łuk tętniczy krzywizny mniejszej powstaje przez połączenie obu tt. żołądkowych, prawej i lewej; łuk tętniczy krzywizny większej — przez połączenie obu tt. żołądkowo-sicciowych, prawej i lewej.

Dwunastnicę i głowę trzustki zaopatrują również dwa luki. przedni i tylny, które biegną między głową trzustki a przednio-przyśrodkowym i tylno-przyśrodkowym obwodem dwunastnicy. Nie powstają one jednak wyłącznie z połączenia gałęzi pnia trzewnego, lecz również z połączenia ich z gałęziami t. krezkowej górnej. Luk tętniczy trzustko w o-dwun as tniczy przedni wytwarza się z zespolenia przedniej t. trzus-tkowo-dwunastniczej górnej z przednim odgałęzieniem t. trzustkowo-dwunastniczej dolnej (z t. krezkowej górnej); łuk tętniczy trzustkowo-dwu nas tniczy tylny — 7. zespolenia tylnej t. trzustkowo-dwoinastniczej górnej z tylnym odgałęzieniem t. trzustkowo-dwunastniczej dolnej. Z powyższego wynika, że bliższą połowę dwunastnicy zaopatruje pień trzewny, dalszą t. krezkowa górna. Obie te tętnice odżywiają również głowę trzustki.

W wątrobie i śledzionie tętnice mają charakter tętnic typu końcowego, nie zespalającego się; toteż niedrożność czy podwiązanie jednej z gałęzi w jej obszarze zaopatrzenia może spowodować zawał i obumarcie narządu.

Podobne prace

Do góry