Ocena brak

Objawy kliniczne typowych, najczęstszych uszkodzeń pni nerwowych kończyn

Autor /grubaska Dodano /18.12.2012

Uszkodzenie nerwu udowego (L2_4) powstaje w wyniku bezpośredniego urazu, powoduje porażenie mięśnia czworogłowego i zniesienie czucia w obrębie uda i kolana.

Uszkodzenie nerwu kulszowego (L4—(np. po zwichnięciach stawu biodrowego, złamaniu miednicy, kości udowej) wywołuje porażenie wszystkich mięśni goleni i stopy oraz zginaczy goleni (wysokie uszkodzenie) i zniesienie czucia w obrębie stopy.

Po uszkodzeniu nerwu strzałkowego (L4—SJ następuje porażenie mięśni prostowników stopy i palców oraz mięśni strzałkowych, końsko-szpotawe ustawienie stopy i zniesienie czucia po bocznej jej stronie.

Porażenie nerwu piszczelowego (L5—S2) prowadzi do wytworzenia się stopy piętowo-koślawej wskutek porażenia jej zginaczy i zginaczy palców oraz mięśnia piszczelowego tylnego.

Bardzo poważnym następstwem uszkodzenia nerwów kończyny dolnej jest pozbawienie czucia powierzchniowego. Zniesienie czucia skóry stopy i podeszwy narażonej na nacisk oraz upośledzenie krążenia i właściwości troficznych po odnerwieniu sprzyjają powstawaniu trudno gojących się odleżyn i owrzo- dzeń troficznych, sięgających niekiedy do kości i powodujących zapalenie kości.

Do uszkodzenia nerwu promieniowego (C5_7) dochodzi najczęściej przy złamaniu kości ramiennej z przemieszczeniem, przez ucisk lub bezpośredni uraz nerwu na ramieniu (gdzie biegnie bezpośrednio na kości), rzadziej przy zwichnięciu barku. Stwierdza się porażenie prostowników przedramienia, ręki i palców (opadanie ręki i palców) oraz zniesienie czucia na grzbietowej części kciuka i wskaziciela i okolicy I—II kości śródręcza.

Uszkodzenie nerwu łokciowego (Cg—Thi) występuje najczęściej przy urazach, zwichnięciach i zniekształceniach łokcia i okolicy kłykcia przyśrodko-wego kości ramiennej, przy urazach i zniekształceniach okolicy łokciowej nadgarstka i powoduje porażenie łokciowego zginacza nadgarstka, łokciowej części głębokiego zginacza palców i krótkich mięśni z wyjątkiem I i II glistowa-tego i kłębu kciuka (bez przywodziciela kciuka) oraz zniesienie czucia łokciowej strony dłoni i palców.

Uszkodzenie nerwu pośrodkowego (C8_g) może być następstwem ran, nad-kłykciowego złamania ramienia oraz urazów i złamań w okolicy nadgarstka. Powolne uszkodzenie może rozwinąć się w przypadku nie nastawionego złamania dolnej nasady kości promieniowej (zespół kanału nadgarstka). Uszkodzenie w okolicy łokcia powoduje porażenie zginaczy palców, promieniowego zginacza nadgarstka, kłębu kciuka z wyjątkiem przywodziciela kciuka, I—II glistowatego oraz zniesienia czucia promieniowej powierzchni dłoni i I—III palca. Powstaje obraz ręki małpiej. Zniesienie czucia części chwytnej ręki i brak zdolności chwytnej kciuka jest poważnym kalectwem.

Zachowawcze leczenie porażeń przeprowadza się w czasowym zablokowaniu przewodnictwa (neurapraxia) bądź w uszkodzeniach włókien bez przerwania ciągłości nerwu (axonotmesis). Polega ono na pobudzaniu mięśni bezpośrednio prądem elektrycznym (elektrostymulacja), a z chwilą powrotu pobudliwości nerwu — na pobudzaniu nerwu, na chronieniu porażonych mięśni szynami ortopedycznymi lub gipsowymi przed rozciąganiem, na pobudzaniu krążenia krwi i chłonki delikatnym, powierzchownym masażem, na ćwiczeniu ruchów biernych (dla zapobiegania przykurczom), a ruchów czynnych po pojawieniu się reinnerwacji.

Przerwanie ciągłości nerwu lub wytworzenie się nerwiaka wymaga operacyjnego zespolenia nerwu po uprzednim wycięciu części bliznowatej i dalszego postępowania jak w leczeniu zachowawczym.

Podobne prace

Do góry