Ocena brak

Nosacz

Autor /Karmazyn Dodano /31.01.2012

Nosacz zasiedla lasy mangrowe i lasy w pobli­żu rzek na indonezyjskiej wyspie Borneo. Ponieważ są one często zalewane, małpa ta potrafi dobrze pływać. Samce są dwa razy większe niż samice i mają wielkie, zwisające nosy. Wielkość nosa przy­ciąga uwagę samic, gdyż jest oznaką wieku i siły samca. Samice wolały kojarzyć się z samcami o dużych nosach i ponieważ ta cecha była fawo­ryzowana w procesie doboru naturalnego, nosy samców nosaczy stawały się coraz większe.
Jeszcze inną dziwaczną cechą nosacza jest wiel­ki brzuch. Ponieważ gleba na Borneo jest kiepska i rośliny nie mają dużej wartości odżywczej, nosa-cze mają w żołądku komory fermentacyjne, w któ­rych żyją bakterie rozkładające celulozę i neutra­lizujące toksyny.

Stary samiec nosacza włada haremem liczącym do ośmiu samic i ich młodych. W ciągu dnia osobni­ki z takiej grupy razem żerują, a na noc łączą się z innymi grupami w większe stada noclegowe i śpią na drzewach porastających brzegi rzek. Gdy za­pada zmierzch, kilkadziesiąt samców zaczyna wy­dawać w bezładny sposób dziwne głosy - popisu­jąc się przed swoimi samicami i innymi samcami.
Samce, które posiadają haremy, przeganiają inne samce, nawet swoich synów, którzy skupiają się w duże grupy. Kiedy dojrzeją, samce zaczynają czynić starania o samice i najczęściej walczą ze starymi samcami, aby przejąć ich haremy. Kiedy nowy samiec staje się władcą haremu, pierwszą rzeczą jaką robi jest zabicie wszystkich potomków swego poprzednika. Pozbawione młodych samice stają się natychmiast gotowe do zapłodnienia i w ten sposób powstaje nowa dynastia. Jeśli sami­cy nie spodoba się przybysz, opuszcza ona harem i przyłącza się do innej grupy. Czasami młode mat­ki w celu uchronienia potomstwa przed niechyb­ną śmiercią ze strony nowego samca uciekają z haremu i przyłączają się do grup młodocianych samców, które fizycznie są zbyt słabe, aby zrobić im krzywdę.

Podobne prace

Do góry