Ocena brak

Nieżyt naczynioruchowy nosa

Autor /zenon80 Dodano /10.02.2014

Objawy. Są w zasadzie takie same jak w całorocznym nieżycie nosa. Przebieg jest zwykle napadowy.

Zmiany miejscowe: sina i blada błona śluzowa nosa. Podczas ataku występuje obfite wyd/.ieinie wodnistej wydzieliny oraz obrzęk małżowin nosowych.

Patogeneza: zaburzenie nerwowo-naczyniowe naczyń krwionośnych, dotyczące szczególnie układu przywspólczulnego. Nie daje się wykazać obecności alergenów na swoiste przeciwciała. Jest to nieswoisty odruch nadwrażliwości błony śluzowej nosa. Atak choroby może być spowodowany przez, różne czynniki, jak np. zmiana temperatury łub wilgotności, alkohol, kurz, dym, podrażnienie mechaniczne, napięcie, nerwica lękowa, zaburzenia dokrewne, leki (np. przeciwnadeiśnieniowe, jak rezerpina lub bela-blokery, środki antykoncepcyjne) oraz nadużycie leków (imidazo-lina i pochodne katecholamin, klometiazol itd.). Patrz: Nieżyt nosa w ciąży, str. 2.17.

Rozpoznanie: typowy wywiad i wyłączenie alergicznego nieżytu nosa na podstawie prób na alergen oraz stwierdzenie niepodwyższonego poziomu IgE w wydzielinie nosa.

Rozpoznanie różnicowe: alergiczny nieżyt nosa, ciała obce w nosie (szczególnie u dzieci) oraz wczesne fazy przeziębienia (lab. 2.4).

Leczenie zachowawcze. Wykluczenie wszystkich rozpoznawalnych czynników drażniących (co nie zawsze,jest możliwe), podawanie leków antyhistaminowych, kropli obkurczająeych do nosa lub leków obkurczających doustnie, steroidów (np. belclo-metazonu) w bardzo małych dawkach przez ograniczony czas; leczenie w razie potrzeby układu metabolicznego i dokrewnego; oraz leki uspokajające, z wyłączeniem phenazoliny ze względu na możliwość przyzwyczajenia się.

Leczenie chirurgiczne może być korzystne w przypadku braku wyników w leczeniu zachowawczym. Istnieją następujące możliwości ułożone według wzrastającej rozległości operacji: 1) nakłucie elektrokoagulacyjne, kriochirurgiczne lub laserowe małżowiny nosowej dolnej i środkowej (str. 217 i nast., ryc. 2.26a); 2) usunięcie Wszelkich możliwych punktów drażnienia mechanicznego jak ostrogi skrzywienia przegrody nosa (patrz str. 258); 3) zmniejszenie dolnej, a czasem środkowej małżowiny nosowej oraz usunięcie przerosłych tylnych końców małżowin przez koncho-tomię (patrz sir. 217, ryc. 2.26c); 4) przecięcie włókien nosowych nerwu przywspólczulnego, nerwu Vidiusa w kanale skrzydłowatym, albo nerwu skalistego większego w dole czaszki środkowym. Obie metody przecięcia są jeszcze stale w wysoce doświadczalnym stadium i z tego względu nie są jeszcze zalecane do powszechnego stosowania. Zwłaszcza ostatni zabieg jest, oczywiście, wysoce doświadczalny i nie powinien być wykonywany w Stanach Zjednoczonych w obecnym klimacie prawnym

Rokowanie jest niepewne. Choroba często nagle ustępuje, ale niekiedy jest oporna na leczeni

 

Podobne prace

Do góry