Ocena brak

Naśladowcy Anzelma z Canterbury - Piotr Lombard

Autor /Adaukt1222 Dodano /03.01.2013

Obecnie zapoznamy się z autorem sentencji par excellence, znanym jako MagisterSententiarum, Piotrem Lombardem. Według legendy średniowiecznejtrzej najbardziej wpływowi autorzy dwunastowieczni byli zrodzeni z jednejmatki: Piotr Lombard, Piotr Comestor i Gracjan. Piotr Lombard urodził sięokoło 1100 r. w Lumello koło Nawarry w Lombardii. Studiował w Bolonii,w każdym razie znał dobrze Dekret Gracjana, a p o t em w klasztorze Św. Wiktora.Od 1140 r. nauczał w szkole katedralnej w Paryżu, w 1148 r. wystąpił na synodziew Reims przeciw Gilbertowi de la Porrće. Między 1150 a 1152 r. ukończyłsłynne dzieło: Libri ąuattuorsententiarum. Potem udał się do Rzymu, gdzie zapoznałsię z dziełem O wierze prawdziwej Jana z Damaszku w przekładzie Burgundiuszaz Pizy. W 1159 r. wrócił do Paryża i t am jako biskup zmarł w roku 1160.

Całość czterech ksiąg Sentencji oparta jest na augustyńskim podziale narzeczy (res) i znaki (signa). Najpierw Piotr omawia res nie będące signa innychrzeczy: po pierwsze, przedmiot naszego szczęścia-Boga (ks. I); po drugie, stworzeniajako środek w dojściu do Boga i szczęścia (ks. II); po trzecie, cnoty jakoprzedmioty szczęścia i środki osiągnięcia go; ludzie i aniołowie: stworzenia powołanedo szczęśliwości (ks. III). P o t em zaś zajmuje się sakramentami, które sąsigna, czyli symbolami (ks. IV).

Choć Sentencje Lombarda są realizacją programu stworzenia literatury sentencyjnej,to jednak trudno zrozumieć, co spowodowało ich niebywałą popularność.Lombard cieszy się wielką powagą, czego dowodem są chociażby jego podobiznyw rękopisach (na przykład w Biblioteca Mediceo Laurentiana we Florencji).

Lombard to umysł umiarkowany, wysoko ceniący autorytet, i kompilacyjny.Treści filozoficzne odsuwają się u niego na dalszy plan, są zbliżone dodogmatów i mało oryginalne. Podobnie rzecz ma się i z samą teologią. JednakżePiotr stworzył całość intelektualnie zapładniającą, bo poddał się wpływom bardzo wybitnych umysłów: Abelarda, Hugona ze Św. Wiktora, Gracjana, Janaz Damaszku (dwóch ostatnich wykorzystuje jako pierwszy), Augustyna. ZaletamiSentencji są dobra systematyzacja całości, jasne ramy dydaktyczne i tematydo studiów, wykluczenie zbędnych ciekawostek, wielka cześć dla powagi Ojcówi bardzo liczne ich cytaty (zwłaszcza Augustyna), choć brak pełnego wyjaśnieniaróżnic w ich poglądach. Piotr ma duże wyczucie współczesnejproblematyki.

Poza wewnętrznymi walorami tekstu na jego popularność wpłynął ważnyczynnik zewnętrzny, mianowicie IV Sobór Laterański (1215) potępiając naukęopata Joachima z Fiore, orzekł:

My zaś, przyjmując święty sobór, wierzymy i wyznajemy z P i o t r em Lombardem.

Nos autem, sacro approbante concilio, credimus et confitemur cum Petro Lombardo.

Podobne prace

Do góry