Ocena brak

Na czym polega weryfikacja hipotez dotyczących diagnozy afazji?

Autor /gorgiiiii Dodano /14.03.2013

Jak wielokrotnie podkreślała autorka w tym rozdziale, szeroko rozumianą diagnozę ustalamy w sposób dynamiczny i heurystyczny przez cały okres kontaktu z pacjentem (Pąchalska, MacQuccn 2002 a), na postawie przyjętej przez nas definicji afazji z jednej strony, z drugiej zaś na podstawie naszej obserwacji dotyczącej tego. co pacjent potrafi, a czego nic polrafi zrozumieć i wyrazić.

Zadawanie sobie, pacjentowi i opiekunom pacjenta odpowiednich pytań w tym zakresie i uzyskiwanie na nie odpowiedzi jest warunkiem koniecznym do opracowania skutecznego planu terapii logopedycznej oraz jego realizacji. Na podstawie obserwowanych problemów wybieramy odpowiednie metody lerapii, jak również mclody badania mające na celu kontrolowanie i weryfikację postępów uzyskiwanych w procesie terapii.

Zaczynając od objawów, opracowujemy stopniowo plan; w miarę postępu lerapii weryfikujemy także nasze wstępne ustalenia co do osiowych objawów afazji danego pacjenta i od nowa wybieramy metody badania i terapii właściwe w danej, najprawdopodobniej nieco zmienionej sytuacji, co z kolei kształtuje nowy plan. W tej materii nic istnieje, niestety, żaden niezawodny algorytm terapii, który byłby zawsze skuteczny.

Kilkakrotnie powtarzane badania są z wielu powodów istotnym elementem procesu lerapii logopedycznej. Po pierwsze, sytuacja pacjenta pod względem zdolności funkcjonowania językowego może ulec zmianie - z jednej strony dzięki naszym staraniom, a z drugiej z uwagi na historię rozwoju choroby czy lo w kierunku wyzdrowienia, czy w kierunku pogorszenia. Po drugie, zarówno pacjent, jak i jego rodzina oraz sam terapeuta potrzebują sprzężenia zwrotnego, które uwidacznia osiągnięte sukcesy lub ostrzega przed niepowodzeniem.

Często wyniki standardowych testów uzasadniają potrzebę kontynuacji terapii logopedycznej, uwidaczniają bowiem fakt, że chociaż pacjent boryka się z określonymi problemami, to jednak robi postępy. Po trzecie, praktyka kliniczna wskazuje, że sam proces badania ma również terapeutyczny wpływ na pacjenta.

Zadania testowe można uznać za swego rodzaju ćwiczenia logopedyczne Jedyna praktyczna różnica pomiędzy badaniem a terapią polega często lylko na lym, żc pr/y terapii logopedycznej interweniujemy wtedy, gdy pacjent nic może wykonać danego zadania, a przy badaniu w tym zakresie interwencja nie występuje.

Do góry