Ocena brak

Na co drukarz musi zwracać uwagę

Autor /gregory Dodano /04.12.2013

Wielkość poszerzania może być określona wizualnie i mierzona za pomocą pasemek kontrolnych. Do oceny wyłącznie wizualnej stosuje się specjalne pasemka sygnalizacyjne. Zasklepianie kontroluje się elementami pomiarowymi o wysokich rastrowych wartościach tonalnych.

Częstą przyczyną poszerzania i zasklepiania jest zbyt duże nadawanie farby, a za małe - roztworu zwilżającego; albo zbyt duży nacisk między formą drukową, a obciągiem offsetowym; albo niewystarczająco napięty obciąg.

Ponadto przyczyną tego zjawiska może być niewłaściwe ustawienie walców farbowych i zwilżających.

Z prawidłowej formy drukowej, druk będzie wyglądał pełniej niż jego odpowiednik na formie kopiowej. Przyczyną wyostrzania się rysunku na druku mogą być takie czynniki, jak np. zanik rysunku na formie drukowej czy odkładanie się farby na obciągu offsetowym. Zapobiec temu można przez częstsze mycie obciągu i zespołu farbowego, zmianę farby lub kolejności drukowania. Ponadto należy sprawdzić ustawienie walców nadających, nacisk drukowania i prawidłowość odtaczania się cylindrów.

Wydłużanie najwyraźniej jest sygnalizowane przez rastry liniowe. Równolegle względem siebie usytuowane linie umożliwiają w wielu przypadkach ustalenie kierunku wydłużania. Wydłużanie obwodowe wskazuje najczęściej na różnicę obwodów między cylindrem formowym a pośrednim albo na zbyt duży nacisk w procesie drukowania. Dlatego należy bardzo dokładnie sprawdzać prawidłowość odtaczania i wielkość nacisku. Często przyczyną wydłużania punktów rastrowych jest również niedostateczne napięcie obciągu offsetowego lub nadmierne nadanie farby. Wydłużanie boczne związane jest z innymi problemami. W tym wypadku należy zwrócić szczególnie uwagę na podłoże drukowe i obciąg offsetowy.

Wielkość przyrostów rastrowej wartości tonalnej ustalić można szybko wizualnie za pomocą pola sygnalizującego pasemka kontrolnego SLUR. Pole to wzmacnia w ocenie wizualnej wadliwość drukowania.

Wady takie, jak poszerzanie lub wyostrzanie, wydłużanie bądź dublowanie są bardziej widoczne na polu rastrowanym o większej liniaturze niż o mniejszej liniaturze. Małe punkty rastrowe poszerzają się lub zmniejszają o tę samą szerokość otoczki, co duże punkty. Duża ilość małych punktów rastrowych ma w sumie kilkakrotnie dłuższy obwód niż punkty duże, i dla jednakowej rastrowej wartości tonalnej. Podczas drukowania małymi punk-tami rastrowymi gromadzi się zatem na odbitce więcej farby, niż wokół punktów dużych. Toteż pole rastrowa-ne o większej liniaturze rastra (drobniejszych punktach) staje się ciemniejsze, niż pole o większych punktach. Fakt ten został wykorzystany w elementach kontrolnych sygnalizacyjnych i pomiarowych.

Efekt ten można wyjaśnić na przykładzie budowy i funkcji pasemka SLUR. W pasemku tym zestawiono obok siebie elementy o dużych punktach rastrowych (tło) z małymi punktami (liczby).

W przeciwieństwie do dużych elementów rastrowych, mających jednakową rastrową wartość tonalną (tło), umieszczone zostały cyfry od 0 do 9 ze wzrastającym wyostrzeniem, zmniejszającą się wartością tonu (zbudowane są one w porównaniu do tła z małych punktów rastrowych). Na dobrze wydrukowanym arkuszu cyfry 3 nie można odróżnić od tła, gdyż ma ona tę samą rastrową wartość tonalną. W przypadku wystąpienia przyrostu punktów rastrowych, kolejna cyfra z wyostrzoną wartością tonalną zbliża się do wartości tonalnej tła. Im większy przyrost punktów rastrowych, tym bardziej przesuwa się zgodność wartości tonalnej cyfry z tłem na kolejną, wyższą cyfrę. Wyostrzanie następuje w odwrotnym kierunku. Cyfry 2 lub 1, a nawet 0 stają się nieczytelne. Na podstawie wyglądu cyfr można ustalić, czy występuje przyrost punktów rastrowych lub jego wyostrzanie. Przyczyny tego stanu rzeczy należy ustalić, sprawdzając przez lupę formę drukową i odbitki.

Z części pasemka SLUR, znajdującej się po prawej stronie obok cyfr można rozpoznać, czy nastąpiło wyostrzanie, przyrost punktów rastrowych, ich wydłużanie czy też dublowanie. Przyrost punktów rastrowych powoduje, że wyraz SLUR nadal nie jest czytelny, tak jak przy drukowaniu prawidłowym, chociaż całe jego pole staje się nieco ciemniejsze.

W rzeczywistości wydłużanie i dublowanie trudno jest rozpoznać tylko na podstawie oceny punktów rastrowych. Typowe dla wydłużania poszerzanie rysunku, które związane jest z jego kierunkiem, można łatwo rozpoznać na polu SLUR. W przypadku wydłużania obwodowego poszerzają się, na pasemku kontrolnym SLUR linie poziome, równoległe do osi cylindra, z których utworzony jest wyraz SLUR. Natomiast podczas wydłużania bocznego poszerzają się linie pionowe, tworząc ciemniejsze tło dla wyrazu SLUR.

Zamieszczone po prawej stronie zdjęcie ilustruje, na przykładzie poszerzonych punktów rastrowych (cyjan), wpływ, jaki mogą wywierać na wynik drukowania zmiany wielkości punktów rastrowych nawet tylko jednego koloru. Jeśli punkty rastrowe zostaną pokryte na formie drukowej większą ilością farby od żądanej, to zmieni się również odcień barwy druku. Oczywiście, widoczne jest to dopiero po zakończeniu drukowania.

W drukowaniu offsetowym punkty rastrowe wskutek samej techniki przenoszenia farby stają się najczęściej większe. Rezultatem jest przyrost rastrowej wartości tonalnej. Pasemka sygnalizujące pozwalają jedynie rozpoznać, czy wynik drukowania jest dobry, czy też zły: nie określają one liczbowo jakości i wielkości błędów drukowania. Do obiektywnej oceny rastrowej wartości tonalnej określanej liczbowo potrzebne są obiektywne metody pomiarowe.


Podobne prace

Do góry