Ocena brak

Myszy i szczury Starego Świata

Autor /Kuzyn Dodano /31.01.2012

W tym rejonie kuli ziemskiej jest to ta grupa ssa­ków, która obejmuje najwięcej gatunków. Wiele zwierząt tej grupy należy do najlepiej poznanych ssaków świata. Również do niej należy najmniej­szy przedstawiciel wszystkich gryzoni - afrykań­ska mysz karłowata, której masa ciała nie prze­kracza czterech gramów, a jej młodych w chwili narodzin - jednego grama. Gryzonie myszopodobne Starego Świata tworzą grupę Murinae. Zasiedlają one całą Eurazję, Afrykę, występują też w Australii. Brak ich na Madagaskarze i w Nowej Zelandii. Większość gatunków jest wszystkożerna, chociaż pierwotnie gryzonie te były roślinożerne.
Najlepiej znanymi gatunkami są mysz domo­wa, szczur śniady i szczur wędrowny. Chociaż na wielu obszarach nie są gatunkami rodzimymi, to są rozpowszechnione na całym świecie, włącz­nie z obiema Amerykami, gdzie dotarły wraz z człowiekiem.
Szczur śniady i szczur wędrowny różnią się przede wszystkim wielkością, a nie ubarwieniem sierści czy pokrojem ciała. Szczur wędrowny jest większy od szczura śniadego i jest mniej smukły. Gatunki te raczej unikają się nawzajem, szczury wędrowne, jako bardziej agresywne i większe, wypierają szczury śniade z zajmowanych przez nie rejonów.
Oprócz myszy domowej najlepiej znanymi ga­tunkami myszy są badylarka, mysz polna i mysz wielkooka leśna. Są one szeroko rozpowszech­nione w całej Europie i Azji, od zachodu aż po wschód. Myszy leśne i polne zasiedlają lasy i te­reny rolnicze, badylarki natomiast żyją na obsza­rach porośniętych wysokimi trawami i zbożem. Gnieżdżą się w kulistych gniazdach, podobnych do ptasich, które są umieszczone nad ziemią wśród łodyg.
Na obszarach północnych jest mniej gatunków niż na południu. W Afryce, na przykład, żyje wie­le gatunków Murinae. Do nich zaliczają się na przykład szczury bagienne, które żyją w wilgot­nych, bagiennych okolicach i szczury wodne, które występują wzdłuż południowych wybrzeży kontynentu. Oprócz tego jest też wiele gatunków gryzoni myszopodobnych określanych nazwami szczurów strumieniowych, szczurów leśnych, szczurów łąkowych i sawannowych. Możliwe, że najciekawszym afrykańskim gatunkiem myszy jest mysz paskowana, która ma ciemne, podłużne paski biegnące wzdłuż grzbietu.
Największe gryzonie myszopodobne wystę­pują na Dalekim Wschodzie. Do olbrzymów należą niektóre gatunki szczurów z Filipin i No­wej Gwinei. Gigantyczny, jak na szczura, szczur gołoogonowy z Nowej Gwinei i okolicznych wysp jest trzy razy większy niż szczur śniady. Zasiedla on lasy, a jego łuskowany ogon pomaga mu chwytać niewielkie gałęzie, kiedy biega wśród listowia.
Australia też ma swoje gatunki myszopodobnych gryzoni, przede wszystkim są nimi wielkouche szczury królicze i, również wielkouche, szczury patykowe. Nazwa tych ostatnich wywo­dzi się od budowanych przez te zwierzęta zadzi­wiających gniazd, w formie stosów skonstru­owanych z patyków i gałązek. Interesującymi australijskimi myszami są pustynne myszy ska­czące, które mają długie ogony, służące im do utrzymywania równowagi w czasie długich sko­ków. Te małe gryzonie wyglądem przypominają troszeczkę skoczki z rodziny Dipodidae. Myszy skaczące kopią nory o skomplikowanej sieci ka­nałów, które obok nich zamieszkują niekiedy małe gatunki torbaczy.
Szczury są szeroko rozprzestrzenione w tropi­kalnych rejonach Azji. Są one tam zwierzętami, które wyrządzają bardzo poważne szkody w rol­nictwie, w uprawach ryżu i innych zbóż, a także trzciny cukrowej.

Podobne prace

Do góry