Ocena brak

Muzyka wokalno - instrumentalna baroku - Angielski anthem

Autor /RuFfffus Dodano /03.04.2013

Czym dla Włochów była kantata, tym był dla Anglików anthem (ang. 'hymn, antyfona'). Anthem należał do gatunków muzyki religijnej, zwią­zanych z wyznaniem anglikańskim. Teksty anthems ograniczały się do psalmów. Szczegół ten odróżnia gatunek angielski od kantaty, w której dozwolone były różne teksty. Istniały dwa rodzaje anthems:

— fuli anthem (starszy, przeznaczony na obsadę chóralną),

— verse anthem (nowszy, związany z wprowadzeniem monodii akom-paniowanej).

Fuli anthems nawiązywały do stylu motetowego, a po wprowadzeniu basso continuo i stylu koncertującego upodobniły się do kantat. W utwo­rach typu uerse anthem odcinki określane jako versus przeznaczone były na jeden lub kilka głosów z towarzyszeniem instrumentów. Początkowo towarzyszenie instrumentalne ograniczało się do akompaniamentu or­ganów; w późniejszych uerse anthems zasadą stał się udział innych instrumentów, w szczególności smyczkowych. Z końcem XVII wieku ten właśnie rodzaj uzyskał zdecydowaną przewagę. Znacznie zmalała nato­miast popularność fuli anthems. Wprowadzenie sinfonii i ritornelów instrumentalnych spowodowało ostateczne zbliżenie anthems do kantat na głosy solowe, chór i orkiestrę.

Proces ewolucji angielskich anthems obrazuje twórczość kilku gene­racji kompozytorów. Wśród nich na uwagę zasługują: Walter Porter, William Child, Captain Cooke, Pelham Humfrey i William Turner. Mistrzami tej formy byli Henry Purcell i Georg Friedrich Handel, którzy rozwinęli koncertujący rodzaj anthems. Dużą popularność zdobył cykl Coronation-Anthems Handla, napisany w 1727 roku z okazji koronacji Jerzego II.

Podobne prace

Do góry