Ocena brak

Mleczaj świerkowy

Autor /Atanazy Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: kapelusz o średnicy 3-10 cm, początkowo wypukły, a gdy się rozszerzy - wklęsły i w kształcie płaskiego lejka, przy czym brzeg kapelusza długo pozostaje podwinięty; kolor ma pomarańczowy, często pomarańczowoczer-wonawy z zielonawymi strefami. W miejscu uciśnięcia jest początkowo pomarańczowo-czerwony a później zielony. Naga skórka wilgotnie kleista, przy brzegu daje się zdzierać.  

Blaszki przyrośnięte do trzonu lub lekko zbiegające, gęsto ustawione, pomieszane i rozwidlone, początkowo bladoochrowego koloru, później pomarańczowoochrowego, zielono poplamione.

Trzon długości 3-6 cm, grubości 1-2,5 cm, mniej lub bardziej walcowaty. Na jego powierzchni zabarwionej na kolor pomarańczowy często znajdują się ciemniejsze, pomarańczowe plamki-jamki. M/Aższżółtawobla-dy, w trzonie biały, pod skórką kapelusza nieco zielony, w trzonie gąbczasty, łamliwy. Po-marańczowoczerwony sok mleczny po kilku minutach zabarwia się powoli na winnoczer-wono. W smaku lekko gorzki.

Wysyp zarodników: jasnoochrowy.

Występowanie: jest on związany ze świerkami, występuje zarówno na glebach wapiennych jak i na kwaśnych, często masowo na nowych nasadzeniach. W Europie szeroko rozpowszechniony, wyrasta od sierpnia do końca października.

Możliwość popełnienia pomyłki: mleczajami rosnącymi koło sosen, jak na przykład z rydzem mleczajem (L deliciosus) i mleczajem zmiennym (L semisanguifluus).

Zastosowanie: mleczaj świerkowy jest jadalny lecz niezbyt smaczny, bardzo często gorzki.

Uwagi ogólne: rodzaj mleczaj [Lactarius) obejmuje prawie 80 gatunków. Wiele z nich smakuje ostro lub bardzo gorzko i są niejadalne.

Są to grzyby mikoryzowe, o cechach podobnych do gołąbków: łamliwy (niewłóknisty) miąższ, mniej lub bardziej łamliwe blaszki z wypływającym przy zranieniu sokiem mlecznym. Deterrimus oznacza „niezbyt wartościowy".

Podobne prace

Do góry