Ocena brak

Mleczaj biel

Autor /Atanazy Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: zaliczany do mleczajów średniej wielkości, ma kapelusz o średnicy 13-16 cm. Również i on pojawia się początkowo wypukły, później otwiera się i staje płaski, w środku wklęsły i lekko lejkowaty. Biaława, gładka, prawie naga skórka kapelusza z czasem często z ochrowymi plamami, podczas utrzymującej się suszy pęka w drobne poletka.

Podwinięty brzeg u starszych osobników wygina się faliście. Wąskie blaszki bardzo gęsto ustawione, niejednakowej długości, krótko zbiegające po trzonie, często rozwidlone; barwa o odcieniach pomiędzy białawą, kremową i kości słoniowej. Po zranieniu nabierają bru-natnawożółtych plam.

Trzon wysoki 3-8 cm i 2-3 cm gruby, walcowaty, ku dołowi nieco zwężony, zabarwiony tak jak kapelusz, gładki i ku podstawie niekiedy z podłużnymi bruzd-kami. Miąższ biały, twardy i bez zapachu. Biały sok mleczny charakteryzuje się, podobnie jak u wielu pokrewnych grzybów, natychmiastowym pieczeniem w język i podniebie-

Wysyp zarodników: białawy.  

Występowanie: powszechnie występujący w Europie, lecz ku północy coraz rzadszy. U nas dość częsty. Rośnie przeważnie w mieszanych lasach liściastych i niezbyt często w lasach świerkowych i sosnowych. Występuje masowo, można go znaleźć już od czerwca do sierpnia/września.

Możliwość popełnienia pomyłki: podobne są mleczaj chrząstka (L. ve/lereus), mleczaj skó-rzasty (£. pargamenus) i L glaucescens, których miąższ zabarwiony jest na kolor zielon-kawoniebieskawy. Gatunki te są bardzo ostre w smaku.

Zastosowanie: z powodu ostrości smaku jest niejadalny.

Uwagi ogólne: podczas oznaczania bardzo pomocne są odczynniki: skórka kapelusza i miąższ trzonu barwią się różnie u różnych gatunków. Piperatus oznacza „pieprzny".

Podobne prace

Do góry