Ocena brak

Mistrzowie franciszkańscy po Bonawenturze

Autor /Faustyna Dodano /04.01.2013

Postacie Tomasza i Bonawentury są ze sobą ściśle splecione: Tomasz to Arystotelesujęty po chrześcijańsku - lub odwrotnie - a Bonawentura to drugi Augustyn(alter Augustinus). Obu otaczają gromadki uczniów, pochodzących z różnych narodów.Wśród uczniów Bonawentury nie ma tomistów, a wielu z nich zwalcza Tomasza.Liczna grupa bonawenturystów dominuje w ówczesnym życiu umysłowym.

Cały szereg mniej ważnych postaci pojawia się we Francji i Flandrii. Eustachyz Arras jest autorem licznych Quaestiones ąuodlibetales i disputatae. Piotrz Falco (de Fauląues) jest wyznawcą woluntaryzmu. Głosił, że wola w akcie wyboru(electio), jest niezależna od sądu (iudicium). Polycraticus Jana z Salisbury wpływana Gilberta z Tournai, który pisze rozprawy z zakresu filozofii państwa (Eruditioregum etprincipum). Wyraźnie augustyński charakter ma dzieło pedagogiczneDe modo addiscendi. Gilbert twierdzi, że dusza sama tworzy swoje poznanie.

Reakcja przeciw arystotelizmowi pojawia się u Waltera z Bruges, którypowiada, że bardziej należy wierzyć Augustynowi i Anzelmowi niż Filozofowi(plus credendum est Augustino et Anselmo quam Philosopho)byz. Jest on też wyznawcąskrajnego i całkowitego woluntaryzmu, ponieważ twierdzi, że wola możechcieć na przekór radom rozumu.

Podobne prace

Do góry