Ocena brak

MILLER JAN NEPOMUCEN

Autor /cykoria Dodano /06.03.2012

MILLER JAN NEPOMUCEN, ur. 16 V 1890 w Łodzi, zm. 29 IX 1977 w Warszawie, krytyk lit. i teatr., publicysta, poeta. Studiował na uniw. w Petersburgu, Berlinie, na Sorbonie i UJ. Od 1921 nauczyciel szkół średnich w Warszawie, czynny był równocześnie w życiu lit., m. in. jako współred. pisma —>Ponowa" (1921-22), uczestnik działań grupy poet. —> Czartak, współprac, wielu pism, od —>Wiadomości Lit." i —> „Przeglądu Warsz." po —> „Europę" i organy ugrupowań lewicowych (—>Lewar", „Lewy Tor", „Czarno na białym"). Związany najbliżej z PPS-owskim „Robotnikiem" (1932-39 stały recenzent teatr.), podczas okupacji niem. zaangażowany był w konspiracyjnym życiu polit. i kult. lewicy socjalist. (współred. pisma „Rzeczpospolita Lud.", współprac. —> „Lewą marsz"). Po wyzwoleniu prezes warsz. oddziału ZZLP i red. miesięcznika „Teatr" (1945-47), nast. kierownik lit. teatru w Zielonej Górze, 1957 powrócił do Warszawy.

Twórczość rozpoczął od poezji, bliskiej ekspresjonizmowi (zbiory Achilles na marach 1917, Lacrimae rerum 1921, Korowód 1924), i dramatu (Erynie 1921). W l. dwudziestych zyskał rozgłos jako krytyk pol. tradycji i literatury romant., tracących swe dawne funkcje w świadomości społ. po odzyskaniu bytu państw, (burzliwą dyskusję wywołał art. Mickiewicz w świetle niepodległości w „Wiadomościach Lit." 1925); nawiązując do antyromant. wątków w myśli S. Brzozowskiego M. zwalczał w imię nowoczesnego „uniwersalizmu" romant. indywidualizm i zawarty w romantyzmie nurt szlach. tradycjonalizmu (zbiory esejów Zaraza w Grenadzie. Rzecz o stosunku nowej sztuki do romantyzmu i modernizmu 1926, Na gruzach Grenady 1933). Po wojnie opublikował wybory szkiców Bez kropki nad ,,i" 1964) i Na krzywej przemian (1973). Tłumaczył utwory współcz. literatury ros. i słowackiej.

S. FRANKIEWICZ J.N.M.,Więź" 1977 nr 12.

Podobne prace

Do góry