Ocena brak

Miecz

Autor /Nadzieja Dodano /01.11.2012

1) broń sieczna o prostej, obosiecznej głowni,
prostej rękojeści i jelcu przeważnie krzyżowym;
krótki m. używany już w epoce brązu rozpowszechnił
się w starożytności stanowiąc wyposażenie regularnych
oddziałów wojsk.; we wczesnym średniowieczu
używano m. o krótkim jelcu krzyżowym i ciężkiej,
żelaznej głowicy w różnych kształtach; w tym czasie
głownia m. i jego prosty krzyżowy jelec wydłużają
się coraz bardziej; m. stanowi uzbrojenie rycerstwa,
urastając do symbolu tego stanu, i jest otaczany wielkim
szacunkiem; w XVI w. pojawia się coraz więcej
odmian, m.in. używane przez niem. piechotę m.
dwuręczne dochodzące do 180 cm długości, w tym
też czasie m. powoli zanika i przekształca się w rapier
- towarzyszy temu rozbudowa jelca, który bywa
pięknie dekorowany;

2) bantyna, piętnar, rososzka,
widlica, drewn. ukośny element konstrukcyjny,
usztywniający dwa ustawione pod kątem elementy
ramy lub kratownicy, połączony z nimi na nakładkę
(przeważnie na jaskółczy ogon) lub na czop kołkowany
(—> łączenie ciesielskie konstrukcji drewn.).

Jeżeli nie ma prześwitu między węzłem konstrukcyjnym a
małym m., nazywa się psem. Para symetrycznych
m. biegnąca od elementu pionowego w dół zw. jest
strzemionami. Widoczne m., jak również ich zacięcia,
są często ozdobnie profilowane lub nabijane
kołkami. Zob. też zastrzał.

Podobne prace

Do góry