Ocena brak

Metody pomiarów i obliczeń przepływów.

Autor /WTLGFSOIYP Dodano /24.02.2006

Metody pomiarów i obliczeń przepływów.

Natężenie przepływów jest jedną z najważniejszych cech hydrologicznych, gdyż pozwala na obliczenie całkowitej objętości wody, która odpływa ze zlewni. Natężenie przepływu jest to ilość wody przepływająca przez dany przekrój poprzeczny koryta rzecznego w jednostce czasu wyrażona w m3/s lub dm3/s.
Do pomiaru natężenia służą metody pośrednie i bezpośrednie. Wybór metody zależy od:
- rodzaju i wielkości cieku
- różnorodności warunków przepływu wody
- dostępnej aparatury pomiarowej
- wymaganej dokładności wyników.
Metody bezpośrednie dają możliwość szybkiej oceny natężenia przepływu małych cieków i wypływów, zaś metody pośrednie są bardziej skąplikowane.

Do metod bezpośrednich należą:
- metoda wolumetryczna
- metoda chemiczna
- metoda przelewów cechowanych

Metoda wolumetryczna jest nazywana inaczej metodą objętościową lub podstawionego naczynia. Jest dokładna, gdy zastosuję się ją w warunkach gdzie istnieje możliwość całościowego uchwycenia strumienia przepływającej wody. Jest stosowana do pomiaru natężenia przepływu w małych ciekach służy także do pomiaru niewydajności niewielkich źródeł.
Za pomocą naczynia o znanej pojemności dokonuje się bezpośredniego pomiaru ilości przepływającej wody. Pomiar powtarza się trzykrotnie i wynik się uśrednia.
Natężenie przepływu oblicza się wg wzoru:

Q=

Q ? natężenie przepływu [ dm3*s-1]
V ? objętość wody w podstawionym naczyniu [ dm3]
T ? średni czas napełnienie naczynia

Metoda chemiczna

Wśród metod chemicznych wyróżnia się metodę konduktometryczną z jednorazowym dozowaniem substancji wskaźnikowej. Stosuje się ją do badania rzek o przepływie turbulentnym. W takim przepływie można bowiem dobrze wymieszać substancję wskaźnikową, którą na ogół jest NaCl. Metoda ta jest stosowana w rzekach gdzie przepływ nie jest większy niż kilkanaście metrów sześciennych na sekundę.
Dokonując pomiaru należy najpierw znaleźć odpowiednie miejsce wprowadzenia jednorazowego roztworu pierwotnego, a także profil kontrolny. Profil kontrolny powinien być w takiej odległości by na wyznaczonym odcinku nastąpiło pełne wymieszanie roztworu z woda rzeczną. Odległość miedzy punktem wlania roztworu a profilem kontrolnym powinna być 2-3 razy większa niż długość odcinka mieszania.
Przepływy Q oblicza się na podstawie wykresu ?fali roztworu?. Stosuje się przy tym wzór:

Q ? natężenie przepływu [ dm3*s-1]
V- objętość porcji roztworu pierwotnego wlanego do rzeki [ dm3]
A-powierzchnia zawarta między wykresem ?fali roztworu? a jej podstawą [ cm2]
k- podziałka wykresu

Metoda przelewów cechowanych
Przy budowlach wodnych są zainstalowane urządzenia przelewowe: progi, zastawki, jazy. Ze względu na kształt otworu w przelewie wyróżnia się przelewy
- prostokątne ? Bazina- ścianka piętrząca na całej szerokości koryta,
- Ponceleta ? prostokątny otwór na całej szerokości koryta
- trójkątne
- trapezowe
- kołowe
- złożone
Zwykle stosuje się przelewy trójkątne o różnych kątach rozwarcia.

Podobne prace

Do góry