Ocena brak

Metody badania jakości życia związanej ze zdrowiem

Autor /reva Dodano /13.06.2014

W wyniku postępu cywilizacyjnego ludzkie życie uległo wydłużeniu, co spowodowało wzrost liczby osób przewlekle chorych, zwłaszcza w starszym wieku. Wchodzenie osób z wyżu demograficznego w wiek zaawansowany stawia duże wymagania przed służbą zdrowia i opieką społeczną. Świadczenie osobom w podeszłym wieku usług pielęgnacyjno-medycznych na bardzo wysokim poziomie jest nie tylko nakazem wynikającym z postępu nauk medycznych i rozwoju cywilizacyjnego, ale również obowiązkiem humanitarnym i moralnym. Szczególnie opieka pielęgnacyjna staje się jednym z najważniejszych działań medycznych.

Celem opieki długoterminowej jest dążenie do uzyskania poprawy sprawności funkcjonalnej oraz jakości życia, zwłaszcza osób chorych przewlekle, dzięki udzieleniu niezbędnej pomocy i opieki. Aby można było poprawić jakość życia takich osób, bardzo ważne jest dokonywanie oceny sprawności czynnościowej przy użyciu standaryzowanych narzędzi badawczych oraz analizowanie aktualnie odczuwanych deficytów w zakresie potrzeb bio-psychospołecznych. Praktyczna ocena czynników funkcjonalnych i podtrzymujących sprawność życiową oraz aktualnych potizeb, które wpływają na jakość życia starszych wiekiem pacjentów, powinna być integralną częścią postępowania medycznego i pielęgniarskiego. Takie podejście umożliwia skoncentrowanie się na możliwych do rozwiązania problemach zdrowotnych i pielęgnacyjno-opiekuńczych, które mają wpływ na codzienne funkcjonowanie pacjentów oraz utrzymanie ich samodzielności i niezależności.

Jakość życia, ogólnie rzecz ujmując, związana jest z subiektywnym odczuwaniem zadowolenia z życia, spełnienia, satysfakcji i szczęścia. Należy tu wziąć pod uwagę dążenie do osiągnięcia pewnego wzorca bądź standardu życia. Często jakość życia rozumiana jest również jako dobrostan (well-being).

Ludzie w różnym stopniu wpływają na swoje życie, a tym samym na jego jakość. Wynika stąd analogia jakości życia do zdrowia jako celu naszych dążeń lub środka do osiągnięcia planowanych celów życiowych. Mimo że już 50 lat temu definicja zdrowia sformułowana przez WHO zakładała uwzględnienie subiektywnej oceny zdrowia, to nadal nie zawsze jest ona brana pod uwagę. Natomiast subiektywne ujmowanie zdrowia lub choroby znajduje odzwierciedlenie w psychologii zdrowia.

W ostatnich latach w naukach medycznych i społecznych nastąpił znaczny rozwój badań nad jakością życia uwarunkowaną stanem zdrowia. Są one podejmowane przez lekarzy, psychologów, socjologów, pielęgniarki i innych specjalistów w dziedzinie zdrowia. Zainteresowanie to związane jest z uznaniem i zaakceptowaniem nowego modelu medycyny holistycznej, charakteryzującej się kompleksowym podejściem do człowieka chorego, w przeciwieństwie do panującej dotychczas koncepcji medycyny biotechnicznej. Uznanie za ważny element w procesie leczenia i pielęgnowania samooceny własnego zdrowia dokonanej przez pacjenta przy użyciu standaryzowanych narzędzi badawczych pozwala na aktywne włączenie chorego w realizację tych procesów. Wynika z tego korzyść zarówno dla pacjenta, jak i zespołu leczącego.

Mówiąc o jakości życia, należy rozpatrywać ją w różnych aspektach, które nazwano sferami życia. Podstawowymi elementami składowymi jakości życia są sfery życia: psychicznego, somatycznego, siedliskowego, rodzinnego, funkcjonalnego, środowiskowego.

 

Podobne prace

Do góry