Ocena brak

Metoda chronometrażu

Autor /Encyklopedia Zarządzania Dodano /24.12.2011

Definicja

Chronometrażem nazywa się technikę mierzenia czasu pracy za pomocą stopera (sekundomierza, chronometru) polegającą na dokładnym zarejestrowaniu czasu trwania i tempa wykonywania poszczególnych elementów operacji technologicznej. Pomiary przeprowadza się w danych warunkach a ich celem jest zbadanie bieżącego czasu trwania czynności i określenie optymalnego poziomu czasu w którym czynność powinna być wykonana, aby móc zagwarantować ustalony poziom wydajności.


Metoda ta rozwijana od drugiej połowy XIX wieku swą obecną formę zawdzięcza Edwards Thompson|S.E. Thompsonowi, który w trakcie swoich prac mierzył czas trwania robót przeprowadzanych na budowie. Na podstawie swych doświadczeń stworzył on zasady dokonywania pomiarów chronometrażowych.


Badanie czasu pracy metodą chronometrażu dowiodło, iż zarówno czas wykonania tej samej czynności przez różne osoby, jak i czas wykonania tej samej czynności przez tą samą osobę różnią się od siebie. Różnice w tempie wykonywania są efektem: sposobu, dokładności i szybkości wykonywania operacji technologicznych.



Etapy

Badanie chronometrażowe obejmuje następujące etapy:


1. Przygotowanie badania:


Na tym etapie następuje wybór pracownika. Wyboru tego dokonuje się po uprzednich rozmowach z potencjalnymi kandydatami i ich przełożonymi, oraz po zapoznaniu się ze stanowiskiem pracy oraz zasadami cyklu technologicznego. Dokonuje się także podziału czynności na fragmenty. Fragmenty operacji technologicznej muszą zaczynać się i kończyć w precyzyjnie ustalonych momentach, oddzielający je czas to tak zwany punkt graniczny (w jego trakcie następuje zatrzymanie pomiaru i odczytanie wartości ze stopera), czas trwania takiego fragmentu nie może być krótszy niż 2,4 sekundy. Liczbę pomiarów niezbędnych do uzyskania reprezentacyjnych danych określa się wykorzystując metody statystyczno - matematyczne oraz probabilistykę. Ilość zarejestrowanych fragmentów ma istotny wpływ dokładność i rzetelność badań.


2. Obserwacja i pomiar:


W skład tego etapu wchodzi pomiar czasu trwania fragmentu operacji dokonywanych za pomocą stopera, dokumentowanie otrzymanych wyników na karcie charakterystyki stanowiska roboczego, arkuszu chronometrażowym (zapisuje się na nim wyniki pomiaru), karcie wyników chronometrażowych (zawiera wartości przeciętne trwania badanych fragmentów), karcie normowania (zawiera ona normę trwania dla danego fragmentu). Pomiarów można dokonywać na dwa sposoby: ciągle (bez wyłączania stopera, wyliczając różnicę następujących po sobie zmierzonych fragmentów operacji), lub wyrywkowo (po każdym pomiarze zeruje się urządzenia mierzące). Następnie przystępuje się do oceny tempa pracy, porównując otrzymane wyniki ze wzorcowymi. Wyniki wzorcowe przedstawiają czas pracy w tzw. tempie normalnym. Porównanie to można zapisać za pomocą następującego wzoru:


(czas zmierzony * ustalone tempo pracy)/normalne tempo pracy


Wzór ten daje nam wartość czasu w jakim pracownik wykonałby swoje zadanie, gdyby pracował w tempie normalnym.


3. Opracowanie wyników:


Otrzymane rezultaty pomiarów fragmentów operacji technologicznej określa się mianem szeregu chronometrażowego. Z poszczególnych fragmentów obliczane są średnie a następnie odrzucane są te wyniki, które w znaczący sposób o wyznaczonej średniej obiegają.


Metodę tę stosuję się w celu wyznaczania norm pracy, może ona także wspierać inne badania pracy, jako metoda pomocnicza.


Autor: Karol Jędrzejewski
Źródło: Encyklopedia Zarządzania
Treść udostępniana na licencji GNU licencja wolnej dokumentacji 1.3 lub nowsza.

Podobne prace

Do góry