Ocena brak

Medjacje między sprawcą czynu karalnego a pokrzywdzonym.

Autor /Brieldlicyger Dodano /29.01.2005

Historia konfliktu jest tak długa jak historia ludzkości. Ludzie spierają się w różnych kwestiach i na różnych obszarach. Różne są też sposoby radzenia sobie z sytuacjami konfliktowymi. Jednym z nich jest mediacja, której zastosowanie w Polsce wciąż się poszerza ? od sporów zbiorowych, poprzez konflikty rodzinne aż po sprawy karne i gospodarcze.
Mediacje (łac. mediare - być w środku) to dobrowolny i poufny proces dochodzenia do rozwiązania sporu, prowadzony w obecności osoby neutralnej - mediatora.
Pozwala pokrzywdzonemu na wyrażenie jego uczuć i odczuć, a także jego oczekiwań i potrzeb. Przestępcy zaś pozwala na przyjęcie odpowiedzialności za skutki przestępstwa oraz podjęcie związanych z nią działań. Mediacje różnią się od rozstrzygnięć instytucjonalnych (w tym sądowych) przede wszystkim tym, że ich celem nie jest ustalenie, kto ma rację, ale wypracowanie rozwiązania satysfakcjonującego strony sporu.
Mediator nie ma władzy podejmowania decyzji merytorycznych. Jego celem jest pomoc zwaśnionym stronom w dobrowolnym osiągnięciu ich własnego, wzajemnie akceptowanego porozumienia w spornych kwestiach. Sprzyja trwałemu zakończeniu konfliktu między
stronami lub jego złagodzeniu. Mediacja nadaje stronom większą autonomię w zakresie rozporządzania swoimi prawami. Zawiera w sobie również restytucję, jako przejaw pogodzenia sprawcy z ofiarą. Restytucja staje się jednym z celów procesu.
Mediacja ułatwia rozwiązanie konfliktu drogą bez przemocy. Zaczyna się
i kończy w prokuraturze (na Policji) lub w sądzie, jednakże odbywa się poza
wymiarem sprawiedliwości i jest od tego wymiaru niezależna. Prowadzona jest
w atmosferze całkowicie sprzyjającej swobodnym wypowiedziom oraz rozładowaniu emocji.

Polski ?Kodeks Etyki Mediatora?, opracowany przez Polskie Centrum Mediacji, wprowadził takie zasady postępowania mediacyjnego, jak:
1.FACHOWOŚĆ ?obowiązuje go nabywanie wiedzy i umiejętność posługiwania się posiadaną wiedzą zgodnie z dobrem i interesami obu stron
?2.DOBROWOLNOŚĆ ?dobrowolna zgoda stron na mediację musi zostać wyrażona na początku pierwszego spotkania .Strony powinny zostać poinformowane ,że mogą wycofać się na każdym etapie postępowania. Nie wolno wywierać na nie żadnej presji, aby zgodziły się na mediację. Warunek pełnej dobrowolności jest bezwzględny; odróżnia to mediacje od sądu i arbitrażu.
?3. BEZSTRONNOŚĆ ? Strony w mediacji mają równe prawa i powinny być traktowane jednakowo z zachowaniem godności i szacunku. Niedopuszczalne jest aby mediator pozostawał ze stronami w stanie pokrewieństwa lub jakichkolwiek innych związkach.
?4.NEUTRALNOŚĆ ? wobec przedmiotu sporu. Mediator nie narzuca stronom własnych rozwiązań , nawet gdy ? jak sądzi ?byłyby najlepsze.
?5.

Podobne prace

Do góry