Ocena brak

Maślak żółty

Autor /Magnus Dodano /07.02.2012

 

Wygląd: kapelusz o średnicy 3-10 cm, początkowo pótkulisty, później poduchowato wypukły, niekiedy z garbkiem, a wreszcie mniej lub bardziej rozpostarty, a nawet płaski; koloru jaskrawożółtego lub złotobrązowego, z ciemniejszym środkiem; skórka śluzowato kleista, naga, na sucho połyskująca, gładka.  

Rurki żółte, później oliwkowe lub brunatnożółte, przyrośnięte lub nieco zbiegające. Pory takiego samego koloru jak rurki, początkowo wąskie i okrągłe, potem nieregularnie wykrzywione.

Trzon wysokości 6-10 (12) cm, grubości 1-2,5 cm, przeważnie walcowaty lub nieco maczugowato zgrubiały przy podstawie, początkowo połączony z brzegiem kapelusza żółtawą osłoną, którą niebawem można już tylko rozpoznać jako strefę pierścienia o nabrzmiałych kantach, na zewnątrz śluzowatą, niekiedy zanikającą podczas suszy. Poza tym trzon jest żółtawy, z brunatnymi włóknami lub kosmkami.

Miąższ również silnie żółty, niekiedy bledszy; przekrojony zabarwia się słabo na kolor różowofioletowy; pachnie przyjemnie owocowo, w smaku jest łagodny lub lekko kwaskowy.

Wysyp zarodników: żółtawobrunatny, zmienny.

Występowanie: maślak żółty występuje powszechnie w północnej strefie klimatu umiarkowanego i można go znaleźć w regionach naturalnego występowania modrzewia, ale także w nasadzeniach. Jego owocniki wyrastają gromadnie od lipca do października, zarówno na glebach kwaśnych jak i zawierających wapienie.

Możliwość popełnienia pomyłki: maślak lepki (S. aeruginascens) ma podobny pokrój, ale kapelusz, pory i trzon są bardziej szarawe, a miąższ białawy. Maślak trydencki (S. triden-tinus] ma podobne kształty, lecz w kolorze jest bardziej pomarańczowocynamonowobrunatny. Oba rosną koło modrzewi, raczej na glebach wapiennych i rzadko można je spotkać na równinach.

Zastosowanie: wszystkie trzy gatunki maślaków związane z modrzewiem są jadalne.

Uwagi ogólne: S. Grevilleies traktowany jako synonim S. favus i S. Nueschii.

Podobne prace

Do góry