Ocena brak

MASKA

Autor /Beatus Dodano /03.04.2012

Zasłona na twarz a. część twarzy, przylegająca do niej, z otworami na oczy; człowiek w masce, postać przebrana, z zasłoniętą twarzą; odlew twarzy człowieka żywego a. zmarłego (maska pośmiertna); wyobrażenie twarzy ludzkiej jako dzieło sztuki (lud.) a. do celów magicznych lub relig.;

twarz aktora ucharakteryzowana do roli; hist. przednia, ruchoma część przyłbicy, osłaniająca twarz; forma widowiska dramatycznego pochodząca prawdop., tak jak dramat w ogóle, od obchodów świąt urodzaju, różna w różnych krajach, ale zawsze niemal kończąca się improwizowanymi tańcami, w których biorą udział aktorzy wraz z widzami.

W XVI-XVII w. maski wprowadzono do teatrów dworskich, gdzie postaci w fantastycznych ubiorach występowały w scenach dialogowych i pantomimach, w songach i tańcach.

Komedia maski dawn. commedia delTarte. Maska sepulkralna w kulturach o rozwiniętym kulcie zmarłych (staroż. Egipt, Mykeny, Etruria, Inkowie itd.) wyobrażenie twarzy zmarłego nakładane na twarz mumii, na wieko urny popielnej itp.

Żelazna Maska zob. Żelazny. Maska Czerwonego Moru opowiadanie (1841) Edgara A. Poego. W czasie szalejącej zarazy książę Prospero z tysiącem dam i rycerzy chroni się w niedostępnej warowni, a po upływie pół roku urządza wielki bal maskowy. Pojawia się na nim o północy ktoś w masce i stroju Czerwonego Moru-sam Mór właśnie; wszyscy biesiadnicy umierają. Etiuda symfoniczna na harfę i orkiestrę (1909) Andre Capleta. Balet (1922) Nikołaja Czerepnina. Balet (1960-61) Wojciecha Kilara, wszystkie wg Poego.

Masques et bergamasques fr., 'Maski i bergamaski', tj. tańce z Bergamo w Lombardii, intermedium liryczno-choreograficzne w 1 akcie (Monte Carlo 1919) Gabriela Faure, libretto: R. Fauchois. Maski cykl utworów fortepianowych, opus 34 Karola Szymanowskiego. Balet (Gdańsk 1963) J. Jarzynówny-Sobczak do muz. Szymanowskiego.

Podobne prace

Do góry