Ocena brak

MARCINKIEWICZ WINCENTY, DUNIN

Autor /madziaCMG Dodano /05.03.2012

MARCINKIEWICZ WINCENTY, DUNIN, ur;. 1807 w Paluszkiewiczach pod Bobrujskiem, zm. 17 XII 1884 w Lucynce pod Mińskiem, poeta i komediopisarz polsko-białoruski. Pracując jako urzędnik w Mińsku, a nast. gospodarując na małym folwarku, prowadził jednocześnie działalność oświat, wśród ludu białorus., był jednym z animatorów środowiska lit.-artyst. Mińszczyzny. Zaprzyjaźniony z S. Moniuszką, a zwł. z W. Syrokomlą, którego naśladował w swej twórczości, stosując poetykę gawędy wierszem - z jego też zachęty pisał w języku białorus. (alfabetem łac.) realist. scenki, powiastki, poematy z życia wiejskiego, często przeplatał oba języki w tym samym utworze czy zbiorze (np. w komediach: Sielanka, wyst. 1846, Zaloty 1870, czy w tomie wierszy Dudarz białoruski 1857). Więziony za udział w powstaniu styczniowym. Owocem kilkunastoletniej pracy M. był białorus. przekł. Mickiewiczowskiego Pana Tadeusza (Wil. 1859 - wyd. skonfiskowane; przedr. dwóch ksiąg w zbiorze Biełaruskija pieśni ary, Petersb. 1908). Przełożył też hymn Boże, coś Polskę.

Zbiór poetów 2,

PSB 19 (C. Gajkowska); J. GOŁĄBEK W.D.-M.-poeta polsko-białoruski, Wil. 1932; S. MAJCHROWICZ W.I. Dunin-Marcinkewicz, Mińsk 1955.

Rafał Leszczyński

Podobne prace

Do góry