Ocena brak

Łuszczycowe zapalenie stawów

Autor /hugonboss Dodano /21.11.2013

Łuszczyca występuje u osób cierpiących na przewlekłe zapalenie stawów wielokrotnie częściej, niżby to wynikało z prawdopodobieństwa przypadkowego współistnienia każdej z tych chorób z osobna. Uważamy więc, że chodzi tu o odrębny, swoisty zespół.

Choroba zdarza się nieco częściej u mężczyzn niż u kobiet. Przebieg u mężczyzn jest cięższy. Łuszczyca najczęściej wyprzedza zapalenie stawów lub rozwija się z nim jednocześnie, rzadziej dołącza się dopiero po miesiącach lub latach trwania zapalenia stawów, rozpoznawanego krócej lub dłużej jako typowe reumatoidalne zapalenie stawów(arthritis psoriatica sine psoriassi). Podejrzenie tej choroby może wówczas nasuwać występowanie łuszczycy u bliskich krewnych chorego na zapalenie stawów.

U mężczyzn dotkniętych łuszczycowym zapaleniem stawów w większości przypadków zajęte są stawy krzyżowo-biodrowe i występują zmiany w kręgosłupie zupełnie podobne do tych, jakie spotyka się w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. Czasem zajęty jest przez całe lata sam tylko kręgosłup, a zapalenie stawów rąk i nóg dołącza się dopiero później. Zmiany w stawach cechuje często brak symetrii, zaczerwienienie skóry nad stawami, zajęcie dystal-nych stawów międzypaliczkowych rąk, co należy do rzadkości w prawdziwym reumatoidalnym zapaleniu stawów. Zdarza się też osteoliza końcowych falang.

W przebiegu choroby może wystąpić zapalenie tęczówki. Duże deformacje i przykurcze stawów przy jednoczesnym usztywnieniu kręgosłupa, rozległe, nieraz sączące zmiany skórne, a czasem też uszkodzenie oczu — składają się na obraz najbardziej straszliwego kalectwa, jakie sobie tylko można wyobrazić. Te najcięższe postacie widuje się z reguły u mężczyzn. Giną oni w końcu wskutek dołączającej się skrobiawicy, zakażeń lub powikłań będących następstwem prób leczenia złotem, kortykosteroidami lub cytostatykami.

Leczenie jest w zasadzie takie samo jak w reumatoidalnym zapaleniu stawów; musimy częściej — z uwagi na cięższy stan i trudności w stosowaniu złota — sięgać po D-penicylaminę (Cuprenil) i cytostatyki (cy-klofosfamid, Leukeran). Z uwagi na zmiany skórne Arechina jest przeciwwskazana. Aczkolwiek cytostatyki mogą mieć też wpływ korzystny na zmiany skórne, najczęściej nie można uniknąć środków miejscowych, których wybór można znaleźć w rozdziale poświęconym chorobom skóry.

 

Podobne prace

Do góry