Ocena brak

ŁOPACIŃSKI HIERONIM, pseud. Rafał Lubicz

Autor /mamaela Dodano /04.03.2012

ŁOPACIŃSKI HIERONIM, pseud. Rafał Lubicz, ur. 30 IX 1860 w Ośnie Górnym (Kujawy), zm. 25 VIII 1906 w Lublinie, filolog, bibliofil, folklorysta. Po studiach hist.-filol. na ros. UW (1879-83) był od 1884 nauczycielem gimn. w Lublinie; czł. AU (1900). Utrzymując przyjacielskie kontakty nauk. m. in. z J. Karłowiczem (współpracował przy wyd. obu jego słowników, wiele rozpraw ogłosił w „Wiśle" i Pracach Filol.), A. Brucknerem, J. Łosiem, podejmował szeroko zakrojone, często pionierskie badania językoznawcze i ludoznawcze, zajmując się gł. gwarą, twórczością lit. i artyst., obyczajami i wiedzą lud.; dał w tej dziedzinie wiele starannie udokumentowanych wiadomości. Rozszerzył znacznie wiedzę o staropol. leksykografii (Najdawniejsze słowniki polskie drukowane 1897, Glosy polskie... z połowy XV wieku 1893), odkrył cenne zabytki piśmiennicze, m. in. egz. —> Sądu Parysa z 1542 (Najdawniejsza gra polska drukowana, Prace Filol., t. 5 1898, z. 2), w licznych pracach przyczynkarskich łączył problematykę lit. z folklorystyczną. Był znawcą dziejów Lubelszczyzny. Bogaty księgozbiór Ł. stał się podstawą utworzonej 1907 w Lublinie biblioteki jego imienia (dziś Woj. i Miejska Bibl. Publiczna im. H. Ł.).

PSB 18 (R. Bender); SFP (J. Krzyżanowski); H.Ł. i biblioteka jego imienia w Lublinie, red. F. Araszkiewicz, Lubi. 1957 (tu bibliografia w oprac. J. Starnawskiego).

Podobne prace

Do góry