Ocena brak

Lipa drobnolistna

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: Zwykle okazałe drzewo liściaste, zrzucające liście na zimę, do około 30 m wysokości, sporadycznie naweł wyższe. W Puszczy Białowieskiej znane są okazy o wysokości do 42 metrów, Wysoko sklepiona korona jest często nieregularnie wykształcona. Kora u młodych okazów uderzająco gładka i szara, na starszych drzewach raczej brunat-noszara i podzielona na płaskie, podłużne bruzdy i listewki.

Konary stromo wzniesione, tylko u starych drzew - zgięte ku dołowi i nachylone ku ziemi. Pędy przynajmniej z wierzchu brunatnoczer-wone z jaśniejszymi przetchlinkami, nagie lub prawie nagie. Pączki tylko z dwoma, nierównej wielkości łuskami, jajowate, gładkie, błyszczące i czerwonobrunatne. Liście skrętoległe, w zarysie wydają się prawie okrągłe, ze smukłym, bardzo krótkim, ale wyraźnie rozpoznawalnym wierzchołkiem, u nasady sercowato wcięte i niekiedy trochę skośne, ale nigdy nie tak silnie asymetryczne, jak liść wiązu.

Nieco szersze niż dłuższe, wielkości około 6 x 5 cm, na brzegu regularnie piłkowane, z wierzchu błyszczące i ciemnozielone, pod spodem niebieskozielone, z rdza-wobrunatnymi pęczkami włosów w kątach nerwów. Brzegi liścia wygięte w górę. Kwiaty skupione po 4-12 w wiszących kwiatostanach albo odstające na wszystkie strony. Działki kielicha i płatki korony białawe. Owocem jest kulisty orzeszek, o wielkości zaledwie 6 mm, nagi, bez wystających żeberek.

Siedlisko: Dość rozproszona na obszarach o ciepłym lecie w lasach dębowo-grabowych na świeżych, przeważnie głębokich glebach,

Występowanie: Szeroko rozpowszechnione w Europie drzewo liściaste, W Europie Zachodniej występuje przeważnie na obszarach średniogórzy, w Europie Wschodniej - powszechnie. Często sadzona jako drzewo uliczne lub parkowe.

Okres kwitnienia: Od czerwca do lipca.

Gatunki pokrewne:

Oba krajowe gatunki lipy, Tiiia plaiyphylios i Tilia cordata, na obszarze wspólnego występowania tworzą płodnego mieszańca, określanego jako lipa holenderska (Tilia x europaea/ Ta forma przewyższa zwykle formy rodzicielskie pod względem wzrostu (do 40 m wysokości) i urody korony.

Większość cech wyraźnie pośrednia, pomiędzy gatunkami rodzicielskimi. Najbardziej charakterystyczną cechą są białawo-brunatnawe pęczki włosków w kątach nerwów na dolnej stronie liści oraz lekko jajowate, owłosione orzeszki o długości do 8 milimetrów.

Forma ta bywa często sadzona w miastach, Lipa krymska (Tilia x euchlora) jest mieszańcem niewiadomego pochodzenia, wyróżniającym się bardzo dużymi (do 15 cm długości) liśćmi, przy nasadzie wyraźnie skośno-serco-watymi, na wierzchu błyszcząco ciemnozielonymi. Jest to przewaznie mniejsze drzewo -15 m wysokości - z zawsze przewieszonymi gałązkami. Często sadzone w alejach, na skwerach i w parkach.

Podobne prace

Do góry