Ocena brak

LEFEBVRE-DESNOUETTES Charles (14 IX 1773 - 22 IV 1822), gen. franc.

Autor /AlbertynaII Dodano /13.06.2013

Ur. w Paryżu, syn kupca sukiennika, uciekł ze szkoły i zaciągnął się do armii, trzykrotnie wykupywany przez rodziców. 1789 w paryskiej gwardii narodowej, 1793 ppor. dragonów, 1800 adiutant pierwszego konsula, bił się pod Marengo, przydzielony do żandarmerii wyborowej.

1805 walczył pod Elchingen i Austerlitz, 1806 gen. bryg., adiutant Hieronima Bonapartego, 1807 brał udział w oblężeniu Wrocławia, zdobył Brzeg, bił się pod Szczawienkiem, oblegał Kłodzko, przeszedł na służbę królestwa Westfalii, gen. dyw., 1808 szef sztabu Bessieres’a, skierowany do Hiszpanii, walczył pod Tudelą, Mallen, Alagón, w oblężeniu Saragossy, odwołany do Francji, wrócił z Napoleonem do Hiszpanii, był obecny pod Somosierrą, 29 XII 1808 dostał się pod Benavente do niewoli ang. Przewieziony do Anglii, 1812 zbiegł z niewoli i wrócił do Francji.

W kampanii 1812 dow. strz. konnych gwardii, ranny pod Winkowem, 5 XII opuścił armię i wraz z cesarzem wrócił do Paryża. 1813 walczył pod Budziszynem, Merseburgiem i Hanau, dow. kaw. młodej gwardii. 1814 bił się pod Brienne, La Rothiere, Montmirail, Chateau-Thierry, Arcis-sur-Au-be. Po abdykacji Napoleona dowodził jego eskortą aż do Roanne.

Za Pierwszej Restauracji płk strz. konnych gwardii królewskiej. Dowiedziawszy się o powrocie Napoleona z Elby, próbował poderwać pułki stojące w płn. Francji, m.in. garnizon La Fere. W kampanii 1815 dowodził dyw. lekkiej kaw. gwardii, bił się pod Waterloo, wycofał się nad Loarę. Wygnany przez Burbonów, schronił się w St. Zjednoczonych, skazany zaocznie na karę śmierci. Powracając do Europy, utonął u brzegów Irlandii k. Kingsdale w katastrofie statku „Albion”.

Podobne prace

Do góry