Ocena brak

KRZYK OSTATECZNY, zbiór wierszy W. Broniewskiego

Autor /tadziudodaje Dodano /01.03.2012

KRZYK OSTATECZNY, zbiór wierszy W. Broniewskiego, wyd. w Warszawie 1938. Gromadził utwory pisane po 1933, w okresie narastającego faszyzmu i zbliżającej się groźby wybuchu wojny. Znalazła w nich wyraz wiara w społ. posłannictwo poezji i twórczą potęgę pracy (Do przyjaciół-poetów, Twarde ręce), poczucie solidarności z walką ludu hiszp. (Cześć i dynamit, No pasaranf), przeżycia więzienne (Magnitogorsk albo Rozmowa z Janem - wiersz wycięty z tomu przez cenzurę polit.), przy równoczesnej obecności motywów odmiennych: katastroficznych przeczuć wojennych (wiersz tytułowy), niepokoju, rozterki, przygnębienia i gorzkiego rozrachunku z własnym życiem (Mannlicher, Ulica Miła), splatającego się z nasileniem tonacji patriot. i poczucia więzi z ziemią rodzinną (Mój pogrzeb, Miasto rodzinne, liryki krajobrazowe). Zbiór został wysoko oceniony przez krytykę, jako manifestacja poezji dojrzałej, o wielkiej wadze i aktualności ideowej, która „mimo pozorów samotnictwa i izolacji jest w obecnej chwili dziejowej jednym z najbardziej tragicznych «krzyków» po nocy, świadczących o życiu i pulsacji podskórnej organizmu społ., o wzbierającej woli zbiorowej mas dojrzałych do wytknięcia dróg dziejom" (J.N. Miller w „Sygnałach" 1939). Wznów. 1946 i nast., liczne przedr. w zbiorach pism poety.

Feliksa Lichodziejewska

Podobne prace

Do góry