Ocena brak

KOŚCIÓŁ WŚRÓD NAJEŹDŹCÓW - W Irlandii

Autor /Oktawia Dodano /19.04.2013

Po utworzeniu małego państwa wikingów wokół Dublina zwiększyło się z ich strony zagrożenie dla Irlandii. Sto lat (914-1014) trwały walki, aż moc najeźdźców złamali, na północy Mael Seachtainn, król zMeath, na południu legendarny bohater narodowy, Brian Boron, król z Cashel. Brian objął (1002) władzękrólewską nad całą Irlandią, a w bitwie pod Clontarf w 1014 roku położył kres ekspansji Duńczyków,choć sam zginął w walce. Pozostający w Irlandii Normanowie włączyli się w iryjską społeczność i zostalichrześcijanami, ale po długiej działalności misjonarzy, przybywających najczęściej z Anglii.

Gdy król Dublina i Cumberlandu, Olaf Cuarau, przyjął chrzest (943) na dworze angielskiego króla Edmunda, zacieśniłsię kontakt z Kościołem angielskim. Duncan, biskup z Dublina, otrzymał sakrę od arcybiskupa zCanterbury w 1028 roku i złożył mu przysięgę posłuszeństwa. Odtąd Kościół dubliński należał do metropoliikantuareńskiej i przyjął strukturę Kościoła angielskiego. Struktura ta z podziałem na diecezje i metropolie,oparta na zasadach rzymskiego prawa kościelnego, odbiegała od celtyjsko-monastycznego systemuKościoła iryjskiego.

W Irlandii dostrzegano potrzebę reformy kościelnej. Bogate ongiś opactwa bądź legły w gruzach z powoduwalk, bądź dostały się w ręce możnych rodów przez świeckich opatów, którzy według dawnego systemutrzymali w swych rękach władzę jurysdykcyjną kościelną. Potrzebna reforma została podjęta w następnymokresie i objęła także Kościół w Szkocji, który miał takie same problemy strukturalne.

Podobne prace

Do góry