Ocena brak

Korea a literatura polska

Autor /yogra Dodano /12.03.2012

Korea. Bogate tradycje lit. Korei (o ich dawności świadczy zbiór wierszy z IX w.) były w Polsce prawie nie znane. Pierwszym Polakiem piszącym o Korei był W. Sieroszewski, który 1903 odbył podróż po tym kraju - jej plonem była monografia Korea. Klucz Dalekiego Wschodu (1905). Sieroszewski w dużym stopniu opierał się na dziele Opisanije Koriei (t. 1-3 1900), wyd. przez Min. Finansów Rosji, przy współudziale orientalisty pol. W. Kotwiczą (docenta uniw. w Petersburgu), pracującego wówczas w kancelarii ministra. Rezultatem podróży Sieroszewskiego była także powieść Ol-Soni Kisań (powst. 1905 w więzieniu na Pawiaku), ukazująca tło i motywy nieudanego przewrotu 1884, próby przechwycenia władzy przez tzw. partię reform - ugrupowanie pro jap., które chciało przy pomocy Japonii i na jej wzór modernizować chylące się ku upadkowi państwo koreańskie. W 1910 Korea, wcielona do cesarstwa jap., zniknęła z map świata, a także z pola widzenia pol. pisarzy.

Po II wojnie świat., a zwł. w okresie wojny koreańskiej 1950-53 pojawiło się w Polsce szereg pozycji publicyst., a tematyka koreańska inspirowała pol. pisarzy: losom dzieci i ich bohaterstwu poświęcili swe utwory M. Brandys (Dom odzyskanego dzieciństwa 1953), M. Bielicki (Grupa Słowika 1954), W. Tropaczyńska-Ogarkowa (Mały łącznik Kim E-cho 1951); powieść o pracy polskiego szpitala w Korei napisał A. Braun (Blask ciemności 1956); protest przeciw wojnie bakteriologicznej wyrazili w powieściach o wątkach sensacyjnych W. Melcer (Statek nr 1092) i Bielicki (Dżuma rusza do ataku, obie 1953); wspomnienia z dzieciństwa spędzonego wśród Koreańczyków snuje S. M. Saliński w powieści autobiogr. Ptaki powracają do snów (1964). Ukazały się prace popularnonauk. H. Ogarek-Czoj (Korea północna - kraj czhollima 1965) i M. Warneńskiej (U podnóża Gór Diamentowych 1966), także autorki powieści dla dzieci Karolinka z Diamentowych Gór (1974). Przekłady współcz. literatury koreańskiej dokonywane były pocz. za pośrednictwem języka ros.: poemat Te Gi Czena Pektusan (1950), opisujący wędki partyzanckie z Japończykami w l. trzydziestych, sztuka teatr. Thai Dian Czuna Na południe od 38 równoleżnika (1951), powieść R. Kima Zeszyt znaleziony w Sunczon (1951), zbiór Przypowieści koreańskie (1952) opracowany przez N. Garina-Michajłowskiego; z języka czes. przełożono bajki koreańskie Diamentowe Góry (1951) V. Hilskiej. Tłumaczeniom z języka koreańskiego dał początek tomik sentencji Z krańców Azji (1960, przekł. Kim Czun Thek), a Ogarek-Czoj przełożyła klas. powieść z XVIII w. Opowieści o Czhun-hiang, najwierniejszej z wiernych (1970) oraz opracowała Pradzieje i legendy Korei (1981). Przekłady i omówienia krytlit. ukazują się w „Przeglądzie Orientalist." i „Kontynentach".

W Korei, kraju przez wiele wieków zamkniętym dla cudzoziemców, nie. popularyzowano literatur obcych, z wyjątkiem klas. literatury chińskiej. Dopiero w końcu XIX w. ukazała się tam książka o walce Polaków o niepodległość - przekł. lub przeróbka z chińskiego. Po 1945, już w Koreańskiej Republice Lud.-Demokr., ukazał się wybór poezji Mickiewicza (1960) oraz przekł. powieści W. Wasilewskiej Rzeki płoną (1955). W Korei Pd. wydawano wielokrotnie Quo vadis H. Sienkiewicza, przełożono też Pierwszy krok w chmurach (1959) i Ósmy dzień tygodnia (1962) M. Hłaski. W popularyzacji kultury i literatury pol. w KRL-D większą rolę odgrywa film niż słowo drukowane.

Halina Ogarek-Czoj

Podobne prace

Do góry