Ocena brak

Konceptualizm, sztuka konceptualna, sztuka pojęciowa

Autor /Rita Dodano /31.10.2012

Typ działania sprowadzony do przekazu
koncepcji myślowej drogą komunikatu słownego,
wykresu, rysunku techn., fotografii itp. Są to często
teksty dotyczące samej sztuki, hasła parafrazujące
potoczne zdania wymieniane między ludźmi, notatki
o rozmaitych treściach, m.in badawczo-nauk., czynione
przez dyletantów w danej dziedzinie wiedzy,
propozycje wyobrażeń dotykających obszaru filozofii
itd.

Z tradycyjnego trójczlonowego powiązania:
artysta - dzieło sztuki - odbiorca, k. świadomie sprowadza
do minimum człon środk., eliminując obiekt
sztuki jako środek przekazu. Zdaniem konceptualistów
bowiem dzieło sztuki, pojmowane przez odbiorców
jako przedmiot kontemplacji estet., zaciemnia
sens przekazu myślowego twórcy. Jednym z istotnych
zresztą założeń konceptualistów jest odrzucenie
rozróżnienia między sztuką i nie-sztuką, i między
twórcą i odbiorcą w imię hasła: "każdy może być artystą".

Przykłady sztuki konceptualnej: dokonane
przez J. Kosutha zestawienie tekstu hasła wyjętego z
encyklopedii, a definiującego krzesło - z fotografią
krzesła i samym obiektem - krzesłem (zob. ii. w haśle
fotografia artystyczna); propozycja D. Hueblera: wyobrażenie
wstawionych w siebie kontenerów - w jednym
kierunku coraz mniejszych aż do nieskończoności
i w przeciwnym kierunku coraz większych aż
do nieskończoności; koncepcja ]. Dibbetsa: fot. udokumentowanie
seriami zdjęć przesuwającego się po
podłodze promienia słonecznego.

Początki k. występują w Stanach Zjednoczonych w
poł. lat 60. XX w. Właściwy jego rozwój i rozpowszechnienie
przypada na przełom lat 60.-70. Do najwybitniejszych
jego twórców, poza wymienionymi, należą:
R. Barry, D. Buren, L. Weiner, J. Wilson, H. Darboven,
M. Merz. Do poi. przedstawicieli k. zaliczyć można
J. Swidzińskiego, Z. Gostomskiego i S. Dróżdża.

(franc. conceptualisme, ang. conceptualism, od łac. conceptio
'spostrzeżenie')

Podobne prace

Do góry