Ocena brak

Koń

Autor /Benedykta Dodano /15.11.2012

Już w jaskiniach ze starszej epoki kamiennej (obrazy naskalne) spotykamy często przedstawienia koni, aż do epoki przemysłowej w większości kultur odgrywały one wielką rolę, stąd bogata symbolika, która łączy się z tym zwierzęciem.

Pierwotnie konia pojmowano najczęściej jako istotę chtoniczną, pozostawał on w związku z ogniem i  wodą jako mocami dającymi życie, a zarazem niebezpiecznymi, toteż w wielu rejonach Europy, jak również na Dalekim Wschodzie, twierdzono, że swymi kopytami potrafi powodować wytryskiwa-nie źródeł z ziemi.

Często też pojawia się on w związku ze sferą lunarną. Pozostawał blisko królestwa śmierci (np. w Azji Srodk. i u wielu ludów indoeurop.). toteż pojawiał się również jako przewodnik dusz; dlatego też niekiedy chowano go wraz ze zmarłymi lub też składano w ofierze w związku z czyjąś śmiercią. Negatywne znaczenie konia pojawia się np. w zaratusztrianizmie, gdzie wroga — Arymana — często ukazywano pod postacią konia.

Z ciemną stroną symboliki konia łączą się także spotykane w mit. gr. hybrydy konia i człowieka (centaurowie, syleni, satyrzy), których element zwierzęcy najczęściej reprezentuje niekontrolowany popęd. Inaczej trzeba oceniać Pegaza, uskrzydlonego konia z mit. gr., który wiąże się z komplementarną do świata istot chtonicznych, rozwijającą się później świetlaną symboliką konia (np. w Chinach, w Indiach i w staroż.).

W tym jasnym aspekcie koń, przede wszystkim jako b»'a/y koń, stał się zwierzęciem solarnym i uranicznym, zwierzęciem dosiadanym przez bogów, symbolem siły okiełznanej rozumem (por. też znaną przypowieść o dwóch koniach w „Fajdrosie" Platona) lub radości i zwycięstwa (przedstawienia na grobach męczenników).

Jako symbol młodości, siły, seksu i męskości koń reprezentuje zarówno ciemną, jak i jasną stronę wspomnianej wyżej symboliki. Koń jest znakiem chin. Zodiaku i odpowiada Wadze.

Podobne prace

Do góry