Ocena brak

KLESZCZYŃSKI ZDZISŁAW

Autor /ortografia Dodano /28.02.2012

KLESZCZYŃSKI ZDZISŁAW, ur. 14 VII 1899 w Warszawie, zm 6 IV 1938 tamże, powieściopisarz, poeta, publicysta. W 1908-13 studiował prawo w Petersburgu. Debiutował 1909 w „Gońcu Wileńskim". Brał udział w wojnie 1920 jako ochotnik. W 1924-38 ogłaszał w „Kurierze Warsz." pod pseud. Sęk felietony wierszem i prozą pt. Sztychy; 1926-31 red. nacz. -godnika „Radio"; czł. zarządów Tow. Literatów i Dziennika -ery Pol., Pen Clubu, ZAIKS i in. Ogromny sukces zyskał poematem o ks. Józefie Poniatowskim Książę (nagr. „Tygodnika Ilustr." 1913), arcydziełem ambitnej poezji estradowej. Inne Mwory K., pisane z wielką łatwością i zręcznością, uległy zapomnieniu. Bogata twórczość K. obejmowała wiersze (Pogrzeb lalki 1913, erotyki w manierze młodopol. Poezje, t. 1 1917), poematy (Żywot Colombiny 1922), satyry i pamflety Rewia 1916), poczytne powieści (Białe noce 1925, o życiu pol. srjdentów w Petersburgu, Warszawianka, „Kur. Warsz." 1925, osychol.-obycz. Romans na wsi 1927, Tyran 1931), nowele (zbiory Zdrada 1916, o tematyce wojennej, Nerwy 1930), komedie (Lekcja miłości, wyst. 1918, Zamach, wyst. 1926), reportaże (Benzynowa eskapada 1926, Za barierą Pirenejów 1936) oraz przekłady.

Zbiór poetów 5.

PSB 12 (P. Grzegorczyk); J.J. LIPSKI Z.K., w: Warszawscy „Pustelnicy" i „Bywalscy", t. 2, W. 1973

Podobne prace

Do góry