Ocena brak

KISIELEWSKI STEFAN, pseud. Kisiel i in.

Autor /ortografia Dodano /28.02.2012

KISIELEWSKI STEFAN, pseud. Kisiel i in., ur. 7 III 1911 w Warszawie, syn Zygmunta, publicysta, prozaik, kompozytor, krytyk muzyczny. W czasie studiów muz. i polonist. w Warszawie rozpoczął 1932 działalność publicyst. w pismach „Zet" i „Bunt Młodych". Uczestnik wojny obronnej 1939 i konspiracyjnego życia kult., brał udział w powstaniu warsz. w szeregach AK. Po 1945 w Krakowie (prof. WSM do 1949), od 1957 w Warszawie, 1957-65 poseł na Sejm PRL z grupy kat. Znak. Związany od 1945 z —> „Tygodnikiem Powsz." (z przerwą 1953-56), publikował polemiczne felietony w cyklach Pod włos (tu m. in. ostre spory lit.-polit. z grupą —> „Kuźnicy"), Łopatą do głowy, Gwoździe w mózgu, Głową w ściany, Bez dogmatu i 1976-81 Wołanie na puszczy. Jako publicysta i polemista-komentator współcz. życia społ. i kult. reprezentuje stanowisko liberalno-konserwatywne, a zarazem pragmatyczne i racjonalist., chętnie demonstrując własny, niezależny od obiegowych i oficjalnych sądów punkt widzenia (za swego mistrza intelektualnego uznał K. Irzykowskiego). Część szkiców i felietonów druk. w „Tygodniku Powsz." wydał m. in. w zbiorach Polityka i sztuka (1949), Rzeczy małe (1956), Opowiadania i podróże (1959), Z literackiego lamusa (1979), ponadto za granicą 100 razy głową w ściany (Paryż 1972), Materii pomieszanie (Londyn 1973), Moje dzwony trzydziestolecia (Chicago 1978). Ogłosił powieści: psychol. Sprzysiężenie (1949, wznów. 1957), należącą do nurtu powojennych „rozrachunków inteligenckich", kryminalną Zbrodnia w Dzielnicy Północnej (1948), ponadto kilka innych (wyd. m. in. pod pseud. Teodor Klon), w których zawarł swe obserwacje współczesnego pol. obyczaju i życia politycznego. Szkice muzyczne m. in. w tomach Gwiazdozbiór muzyczny (1958) i Muzyka i mózg (1974).

Podobne prace

Do góry