Ocena brak

Kazania i misje ludów

Autor /NaumxD Dodano /25.04.2013

Pismo Święte, dzieła Ojców Kościoła i Katechizm Rzymski uchodził stale za oficjalną podstawę nauczaniaw kościołach. W kazaniach jednak ograniczano się do podania krótkiego zdania z Pisma Świętego, costanowiło motto, a nie przedmiot homilii.

O obowiązku głoszenia kazań przez plebanów, a tylko wyjątkowo przez ich zastępców, przypominała Kongregacja Soborowa (1681), a także synody prowincjalne i diecezjalne. W uchwałach synodalnychpodawano nieraz, co ma być ich tematyką, częściej jednak zachęcano do zwalczania błędów w wierze igrzechów w postępowaniu, mniej zaś zainteresowania okazywano wypracowaniu programu pozytywnegowykładu wiary i moralności.

Kaznodziejstwo w drugiej połowie XVII wieku otrzymało kilka znakomitych zbiorów kazań, zwłaszczafrancuskich autorów, jak Bossuet i Bourdaloue. W Polsce tłumaczono je dopiero po połowie XVIII wieku. Rodzimi wybitni kaznodzieje barokowi, to jezuita Tomasz Młodzianowski (zm. 1682) i reformatAntoni Węgrzynowicz (zm. 1721).

W Hiszpanii już w XVII wieku wypowiadano skargi na niski stan kaznodziejstwa. Jedną z istotnychprzyczyn stanowiło niewątpliwie dawanie formie pierwszeństwa przed treścią. Ideałem barokowych kazańbyło zachwycić i pouczyć (delectare et docere). Dla celów ekspresji, by słuchaczy nawet zaszokować,posługiwano się językiem bogatym i barwnym, nie cofając się przed wulgaryzmami.

Gorliwi zakonnicy nie ograniczali się do głoszenia kazań w niedziele i święta. Kontynuowano i nawetzwiększono praktykę prowadzenia misji ludowych, by dotrzeć do najbardziej zaniedbanych religijniewsi. Łączono je z pokutnymi procesjami, podczas których niesiono krzyże. W naukach misyjnych małouwzględniano Pismo Święte, a obszernie powoływano się na życiowe doświadczenie.

Podobne prace

Do góry