Ocena brak

Kaczki

Autor /Anetka Dodano /31.01.2012

Najliczniejszą grupą ptaków blaszkodziobych są kaczki. Czasami, z uwagi na sposób żerowania i sylwetkę ciała, dzieli się je na kaczki właściwe i na grążyce. Kaczki właściwe poszukują pokarmu na lądzie i na powierzchni lub blisko powierzchni wody, zanurzając głowę i szyję w taki sposób, że w czasie żerowania wystają im ponad lustro wody tylko ogon i nogi. Grążyce zdobywają pokarm nur­kując - niektóre z nich mogą zanurzać się ze zło­żonymi skrzydłami, inne zaś, podobnie jak tracze, nurkując, machają skrzydłami i „latają" pod wodą. Niektóre gatunki żerując posługują się obydwoma sposobami - zdobywają pokarm na powierzchni i głęboko pod wodą, inne zaś żerują przeważnie na lądzie, gdzie zjadają trawę i nasiona.
U większości gatunków kaczek samce mają wy­raźnie barwniejsze upierzenie niż samice. Szare, niepozorne upierzenie samic jest bardzo dobrym sposobem maskowania w okresie lęgowym. Za­zwyczaj to tylko samice wysiadują jaja i opiekują się pisklętami, a samce im w tym nie pomagają.
Najliczniejszym rodzajem kaczek właściwych jest rodzaj Anas, a jego przedstawiciele są typo­wymi kaczkami właściwymi, czyli pływającymi. Występują one na całym świecie i, chociaż trudno o jakieś uogólnienia w tak licznej grupie, więk­szość z nich zasiedla słodkowodne rozlewiska i jest bardzo towarzyska. Szybko i zwinnie latają, kilka gatunków porusza się po lądzie tak samo spraw­nie, jak w wodzie. Są głównie roślinożerne.
Najliczniejszym gatunkiem kaczki właściwej z rodzaju Anas jest wszystkim dobrze znana kacz­ka krzyżówka. Spotkać ją można w Ameryce Pół­nocnej, Afryce, Europie i Azji. Do tego samego rodzaju kaczek właściwych należą o wiele rzad­sze, ale równie efektownie wyglądające, rożeńce, płaskonosy i świstuny. Oprócz nich na terenie Pol­ski możemy spotkać dwa inne gatunki: maleńkie cyranki i cyraneczki.
Przystosowania do życia na lądzie.
Do licznej grupy kazarek, oharów i magelanek należą gatunki, które równie dobrze radzą sobie w wodzie, jak i na lądzie. W przeciwieństwie do większości gatunków kaczek, które mają nogi osa­dzone daleko na końcu tułowia i z tego powodu dobrze pływają, ale słabo chodzą, kazarki swo­bodnie stoją i chodzą. Dzięki temu mogą żerować na lądzie i błotach, z których zeszła woda. Wyjątkiem w tej grupie są niektóre gatunki żyją­ce w bystrych potokach Andów.
Grupa, do której należą głowienki, obejmuje trzy rodzaje kaczek grążyc, z których jeden jest uważany za rodzaj pośredni pomiędzy grążycami a kaczkami właściwymi. Jednym z gatunków jest kaczka różowa, która była kiedyś rodzimym gatunkiem w północno-wschodnich Indiach, Nepalu i północnej Birmie, a obecnie jest uważana za gatu­nek całkowicie wymarły. Wiele gatunków kaczek zwanych kaczkami morskimi - wśród nich lodów­ki, uhle, markaczki, edredony, birginiaki - także można spotkać, szczególnie w okresie lęgowym, nad jeziorami i rzekami. Trzy gatunki edredonów to kaczki nurkujące, występujące u wybrzeży mórz północnych i arktycznych.
Kaczki z grupy sterniczek są słodkowodnymi kaczkami nurkującymi. Są one znane szczególnie z powodu swoich zachowań godowych, kiedy to stawiają w górę swe krótkie, sztywne sterówki. Samiec sterniczki jamajskiej w czasie godów unosi i opuszcza swój ogon, a także wyciąga przy tym szyję do przodu i kładzie głowę na powierzchni wody. Wtedy na wierzch wypływają pęcherzyki powietrza, uwięzionego wcześniej pomiędzy piórami ptaka.
Zycie kaczej rodziny w Ameryce.
Dla większości gatunków sezonem lęgowym jest wiosna i lato. Gniazda są zakładane w różnych miejscach, najczęściej w jakiś zagłębieniach terenu, pod osłoną gęstej roślinności i blisko wody. Gniazda mogą być zakładane także w dziuplach drzew, pod skałami lub w rozpadlinach skalnych, w opuszczonych norach i budynkach - nawet w stogach siana. Niektóre gatunki urządzają gniazda na wodzie, umieszczając jaja na pływających jak tratwy stertach roślinności. Większość kaczek składa stosunkowo dużo jaj - np. samica krzyżówki
w jednym lęgu może mieć od 10 do 12 jaj, które są wysiadywane przez 22 do 28 dni. Pisklęta, kiedy się klują, są już okryte gęstym puchem i po wyschnię­ciu wraz z samicą szybko udają się w kierunku wody. Wkrótce okryją się młodocianym upierze­niem. U niektórych gatunków ptaki mają już upie­rzenie dorosłego osobnika w lecie następnego roku, u innych następuje to później.
Żerowanie.
Kaczki żywią się różnorodnym pokarmem. Zależy to od gatunku ptaka. Wiele z nich to wegetarianie, żywiący się glonami i innymi roślinami wodnymi, skubiący liście traw, zjadający nasiona, zboże i żo­łędzie. Inne gatunki są wszystkożerne, a jeszcze inne prawie wyłącznie mięsożerne. Ulubionym po­karmem edredonów są mięczaki i skorupiaki, pokarmem innych kaczek są ryby. Grążyce nie po­łykają swych ofiar pod wodą i zazwyczaj wynoszą je przed spożyciem na powierzchnię.

KACZKI
Kaczki należą do rodziny Anatidae, podrodziny Anatinae. Istnieje około 125 gatunków skupionych w dziesięciu grupach:
Anatini (kaczki właściwe);
Tadornini (Ohary);
Aythyini (Grążyce);
Cairinini (Piżmówki);
Mergini (Tracze);
Oxyurini (Sterniczki);
Tachyerini (Torpedówki);
Stictonettini (Pstrokaczki);
Somaterini (Edredony);
Anseranantini (Bezpłetwce);
Dendrocygnini (Drzewice).

Podobne prace

Do góry