Ocena brak

JULIA I ADOLF, czyli Nadzwyczajna miłość dwojga kochanków nad brzegami Dniestru

Autor /edujota Dodano /24.02.2012

JULIA I ADOLF, czyli Nadzwyczajna miłość dwojga kochanków nad brzegami Dniestru, romans listowny L. Kropińskiego, wyd. w Warszawie 1824, cz. 1-3 (2 mutacje; jedna ilustr. litografiami W. Śliwickiego), ale powst. już 1810, jeśli wierzyć autorowi, który oskarżył nawet bezpodstawnie F. Bernatowicza o plagiat - w —» Nierozsądnych ślubach - ze znanego mu rkpsu. Fabułę - ujętą w listy bohaterów i dwojga ich przyjaciół - stanowią dzieje nieszczęśliwej miłości ubogiego szlachcica Adolfa i Julii, ostatniej latorośli możnego rodu Tęczyńskich, którą wola nieżyjącej matki i przesądy stanowe ojca przeznaczają na żonę „młodzieńca z bogactw i urodzenia znakomitego"; zgodnie z werterowskim wzorem prozy „czułej", Adolf, nie mogąc przenieść utraty kochanki, popełnia samobójstwo, ufny, że dusze jego i Julii (umiera ona w kilka miesięcy potem) połączą się w zaświatach. Uznając samobójcę za „czystą ofiarę smutnej miłości" i opisując kult, który otacza po śmierci parę kochanków, Kropiński pragnie zasugerować, wedle pojęć —» sentymentalizmu, że w moralnym porządku świata najcenniejszym dobrem są uczucia płynące z serc tkliwych. Romans cieszył się dużą poczytnością, choć krytyka zarzucała mu rezonerstwo w wypowiedziach uczuć i niewyzyskanie czysto umownego tła hist. (XVI w.). Przekłady: franc. i rosyjski.

Wyd. w: Polski romans sentymentalny, oprac, i wstęp A. Witkowska, Wr. 1971 BN I 206.

Alina Witkowska

Podobne prace

Do góry