Ocena brak

Jeżyna śródziemnomorska

Autor /Zefir Dodano /10.02.2012

 

Wygląd: Silny zimozielony krzew przeważnie 1-2 m wysokości. Pędy do ponad 4 m długości, łukowate, kanciaste i bruzdkowane, fio-letowoczerwone do niebieskawych, w końcu także nieco srebrzyste, delikatnie okryte gwiazdkowatymi włoskami, później łysiejące. Kolce szerokie, do 7--11 mm długości, proste lub skrzywione, często całkiem ich brak.

Liście palczaste (3—)5-list-kowe. Listki z wierzchu ciemnozielone, prawie nagie, od spodu przylegająco pokryte szaro-białym filcem. Listek szczytowy u nasady zaokrąglony, z krótkim wierzchołkiem, poza tym bardzo zmienny w kształcie. Przylistki nitkowate.

Kwiatostan wydłużony, dość wąski, w górnej części bezlistny, poza tym z listkami od spodu biało kutnerowatymi. Oś liścia przeważnie z mocnymi, zgiętymi kolcami, rzadko bezbronna. Kielich szarobiało kutnerowaty, płatki korony (fioletowo-)różowoczerwone. Owoc zbiorowy czarny, błyszczący.

Siedlisko: W żywopłotach i zakrzewieniach śródpolnych, w zaroślach i na okrajkach leśnych, w obszarze śródziemnomorskim także w świetlistych lasach i na rumowiskach skalnych. W Alpach do 1200 m n.p.m.

Rozmieszczenie: Obszar śródziemnomorski do północnej Afryki, w zachodniej Europie do Belgii, Nadrenii, południowej Holandii i Wielkiej Brytanii. Jako roślina uprawna niekiedy także poza tym obszarem zawleczona albo zdziczała z ogrodu.

Okres kwitnienia: Od maja (obszar śródziemnomorski) do sierpnia (strefa umiarkowana Europy Zachodniej).

Uwagi ogólne: Nieprzebyte gąszcze tej jeżyny spotyka się w obszarze śródziemnomorskim często również jako podszyt w lasach dębowych i sosnowych. Jest ona wspomniana już u Homera i przypuszczalnie jest to również biblijny krzew ciernisty na górze Synaj.

Podobne prace

Do góry