Ocena brak

Jesion mannowy

Autor /Brunon Dodano /03.02.2012

 

Wygląd: Drzewo zrzucające liście na zimę, dorastające do 20-25 m wysokości, przeważnie jednak poniżej 10 m, z luźną, dość przejrzystą, okrąglawo sklepioną koroną. Pień zwykle prosty, w przekroju kolisty, dopiero na pewnej wysokości nad ziemią rozwidlony. Kora ciemnoszara lub prawie czarna, zawsze gtadka, bez wyraźnego deseniu bruzd i listewek (cecha odróżniająca go od zwykłego jesionu).

Gałęzie przeważnie odchodzą promieniście, ale nie tak proste, jak u krajowego jesionu, tylko częściej pozginane i poskręcane. Pędy brunatnozielone, delikatnie punktowane przetchlinkami. Pączki naprzeciwległe, z dwoma zewnętrznymi, intensywnie brązowymi łuskami, z przodu tępe i nieco sklepione.

Liście naprzeciwległe, nieparzystopierzaste, długości 15-20 cm, w zarysie podłuzno-owal-ne. Listki zebrane zwykle po siedem, są zawsze podłużne, z przodu zaostrzone, z tylu z wyraźnym ogonkiem, ząbkowane lub nieregularnie piłkowane; mają po 3-7 cm długości, na wierzchu są zielone, od spodu jaśniejsze, a wzdłuż nerwów (szczególnie blisko nasady listka) brunatno lub biało owłosione.  

Kwiaty z czterodzielnym, bardzo niepozornym kielichem i czterema białawymi płatkami korony długości do około 6 milimetrów. Kwiaty są licznie zebrane w wiszących, bardzo gęstych, szczytowych wiechach, o długości około 10 cm i takiej samej szerokości, o przyjemnym zapachu,

Owoce z bardzo wąskimi, podłużnymi skrzydełkami długości około 2 cm, z przodu lekko wyszczerbionymi; w czasie owocowania (październik) brunatne.

Występowanie: Jesion mannowy pochodzi ze wschodniej części obszaru śródziemnomorskiego i jest sadzony w Europie Południowej oraz w południowej części Europy Środkowej jako drzewo ozdobne, szczególnie chętnie wzdłuż ulic.

Okres kwitnienia: Maj.

Uwagi ogólne: Kwiaty jesionu mannowego są wykształcone znacznie bardziej okazale mz wiatropylne kwiaty krajowego jesionu wyniosłego.

Stanowią one o wartości dekoracyjnej tego drzewa. W jesieni listowie jesionu nie wyróżnia się szczególnie. Pierzaste liście prawie nie zmieniają barwy i opadając (przeważnie w calościj mają kolor bladozielony lub szarobrunatnawy, Jesion mannowy otrzyma! nazwę od twardniejącego soku, który wypływa z zadraśniętych gałązek, Zawiera on duże ilości słodkiego, sześciowartościowego alkoholu, a ponadto jeszcze parę składników, które powodują, że ma on różne zastosowania medyczne.

We Włoszech uprawia się nawet te drzewa na plantacjach w celu pozyskania gumowatej masy mannowej. Ma ona prawdopodobnie niewiele wspólnego z biblijną manną,

Podobne prace

Do góry