Ocena brak

JAN Z KĘPY, ŁODZIA

Autor /ktotoja Dodano /23.02.2012

JAN Z KĘPY, ŁODZIA, zm. 14 IV 1346, poeta; biskup poznański (1335). Biografia mało znana. Brał udział w procesach przeciw Krzyżakom w Inowrocławiu (1321) i w Warszawie (1339). Długosz w katalogu biskupów pozn. gani go za zbyt wesoły tryb życia, przyznając, że był wyksztąłcony. Przytacza też początki jego poet. utworów, o których wiadomości przekazuje również Janko z Czarnkowa oraz zapiska w Kalendarzu włocławskim. Są to sekwencje: Salve, salutisianua i Benedicta - ku czci Marii Panny, In laudem sacro presułi - o św. Wojciechu, z akrostychem „Johannes presul Poznanie", Tu es Petrus et super hanc petram - o św. Piotrze, oraz sekwencja o św. Pawle, której początku źródła nie podają. J. z K.Ł. ułożył też antyfonę maryjną Lux clarescitin via, śpiewaną w Wielkopolsce do poł. XVI w. Autorstwo sekwencji Benedicta i Tu es Petrus jest niepewne. Wspomniana sekwencja o św. Pawle to niewątpliwie zachowana w pozn. i gnieźn. źródłach liturgicznych sekwencja Paule, doctor egregie. Wg Długosza J. z K.Ł. był człowiekiem muzykalnym i dla przyjemności grał w domu na cytrze. Możliwe więc, że układał i pieśni świeckie. Dotychczas jednak nie znaleziono dalszych śladów jego twórczości.

Cantica medii aevi Polono-Latina, 1.1, wyd. H. Kowalewicz, W. 1964. PSB 10 (M. Zwiercan); B. GŁADYSZ Łacińskie sekwencje mszalne z polskich źródeł średmowiecznych', Włocławek 1934; H. KOWALEWICZ Zasób, zasięg terytorialny i chronologia polsko-łacińskiej liryki średniowiecznej, Poz. 1967.

Henryk Kowalewicz

Podobne prace

Do góry