Ocena brak

Jakie są metody badania wieku skał?

Autor /Helena Dodano /31.01.2012

Pod koniec XIX wieku naukowcy podjęli kon­kretne kroki w celu zbadania wieku skał. Sir Charles Lyell (1797-1875), wybitny geolog angielski, przyjaciel Darwina, próbował dokonać tego, porównując na jakim szczeblu ewolucji znajdowały się stworzenia uwiecznione w ska­łach w postaci skamielin. Na tej podstawie stwierdził, że okres Kambru, z którego datują się pierwsze poważne znaleziska, rozpoczął się około 240 milionów lat temu. Jego obliczenia były jednak mało dokładne i nie przedstawiały wielkiej wartości.
Znakomity fizyk brytyjski, Lord Kelvin (1824-1907), w różny sposób próbował określić wiek Ziemi. Do swych badań wykorzystywał wnioski z obserwacji mchu naszej planety wokół własnej osi oraz obliczenia dotyczące energii cieplnej emitowanej przez Słońce. Zakładał też, iż na początku Ziemia była ciekłą kulą. Na tej podsta­wie obliczył, że osiągnięcie obecnej temperatury trwało około 100 min lat. Niestety, i jego wnioski okazały się błędne.

Obliczenia Kelvina zostały zweryfikowane dzięki wynalezieniu metody datowania wieku skał przez badanie ich radioaktywności. Substancje radioak­tywne, które znajdują się w niektórych materia­łach, emitują energię w postaci promieni radioak­tywnych, co prowadzi do ich rozpadu. Każdy pierwiastek promieniotwórczy rozpada się w ści­śle określonym czasie. W procesie rozpadu radio­aktywny uran pozostawia produkt uboczny w postaci ołowiu, dlatego wiek próbki uranu można określić poprzez ustalenie ilości znajdują­cego się w nim ołowiu.
Metoda wykorzystująca radioaktywność sub­stancji umożliwiła geologom ustalenie bez­względnego wieku skał oraz czasu trwania er, okresów i epok geologicznych. Wyniki badań są jednak stale korygowane wraz z kolejnymi odkryciami nowych próbek minerałów radioak­tywnych. Nowe metody wskazują na to, że wiek Ziemi sięga tysięcy milionów, a nie jedynie milionów lat.

Podobne prace

Do góry