Ocena brak

Jaka jest różnica pomiędzy zaburzeniem mowy, wadą mowy a wadą wymowy?

Autor /Odil Dodano /12.03.2013

Te trzy pojęcia różni głównie ich zakres znaczeniowy. Zaburzenie mowy jest terminem najszerszym, oznaczającym - jak już podkreślano wszelkie nieprawidłowości mowy, wywołane zarówno czynnikami egzogennymi (środowiskowymi), jak i endogennymi - od prostej wady wymowy do niemożności mówienia włącznie. Terminem węższym, ograniczającym się tylko do zniekształceń wywołanych czynnikami endogennymi, jest wada mowy.

Te dwa pojęcia różnicuje więc czynnik etiologiczny (Styczek 1980). U podłoża wad leżą bowiem różne defekty anatomiczne lub psychonei.rologiczne, natomiast zaburzenia mowy mogą być również wywołane przez przyczyny zewnętrzne, takie jak: niewłaściwe postawy, wzorce językowe czy s:yl wychowawczy. Zarówno w pierwszym, jak i w drugim wypadku zaburzenił; mogą dotyczyć wszystkich aspektów mowy, tj. leksykalnego, gramatycznego, syntaktycznego, fonetycznego i ekspresyjnego (rozumianego jako wyrazistość, płynność mowy), natomiast wada wymowy odnogi się tylko do aspektu fonetyemego. To decyduje o najwęższym zakresie znaczeniowym tego ostatniego terminu.

Zaburzenia i wady mowy mogą się manifestować zarówno zaburzeniami treści wypowiedzi, formy, jak i jej substancji, natomiast wady wymowy jedynie zaburzeniami tego ostatniego poziomu organizacji wypowiedzi, czyli substancji. O wyodrębnieniu tego najwęższego ostatniego terminu nie zadecydował więc czynnik etiologiczny gdyż przyczyny tych wad mogą leżeć na różnych piętrach mechanizmów mowy i mogą to być przyczyny zarówno endogenne, jak i egzogenne lecz czynnik objawowy. Dotyczą one tylko tych zakłóceń mowy, które przejawiają się zniekształcaniem realizacji fonemów, czyli zaburzeniami dźwiękowej strony języka.

Zdaniem S. Grabiasa (1997) zaburzeniami komunikacji językowej są nie tylke odbiegające od nonny zachowania językowe systemowe, lecz również komunikacyjne, dlatego leż analizując te zjawiska należy uwzględniać obok poszczególnych poziomów systemu językowego również system komunikacyjny. Ograniczenie opisu jedynie do zaburzeń zachowania językowego systemowego to zdaniem tegoż autora najpoważniejszy mankament kategoryzacji owych zjawisk.

Podobne prace

Do góry