Ocena brak

Jak powstaje pustynia?

Autor /Wenta Dodano /31.01.2012

Na ponad jednej trzeciej powierzchni Ziemi brakuje wody. Obszar ten pokrywają praktycznie pozbawione życia piaszczyste pustynie lub jałowe tereny porośnięte trawami.
Tajemnica deficytu wody na tak rozległej powierzchni kuli ziemskiej kryje się w sposobie cyrkulacji atmosfery wokół naszej planety.
Wokół równika, gdzie panuje bardzo wysoka temperatura, gorące, wilgotne powietrze raptow­nie unosi się do góry i stygnie. W trakcie gwał­townych wyładowań atmosferycznych woda wra­ca na Ziemię w postaci deszczu, natomiast chłodne powietrze pozostaje w górnych warstwach atmos­fery i zanim opadnie, przesuwa się na północ lub na południe. Masy zimnego powietrza docierają •do powierzchni Ziemi w rejonie dwóch stref poło­żonych w pasie pomiędzy 15° a 35° szerokości geograficznej północnej lub południowej.

Opadające zimne masy powietrza nagrzewają się i absorbują wilgoć zawartą w atmosferze. W ten sposób na pewnych obszarach, na przykład na Saharze, przez cały rok panuje wysokie ciśnienie. Wiatry, które zawsze wieją od wyżu do niżu, nie pozwalają na dotarcie w te rejony wilgotnego powietrza znad oceanów.
Innego rodzaju pustynie tworzą się na ob­szarach „osłoniętych od deszczu", czyli na tere­nach, gdzie wilgotne powietrze nie ma dostępu ze względu na sąsiedztwo gór lub znaczne oddalenie od zbiorników wodnych.
Paradoksalnie, pustynie powstają również tuż nad brzegami oceanów. Zimne prądy morskie ochładzają morskie powietrze, które w rezultacie pozbywa się wilgoci. W momencie, gdy zimne i suche powietrze dociera nad nagrzany ląd, łatwo absorbuje wodę zawartą w atmosferze i unosi się do góry.

Podobne prace

Do góry