Ocena brak

Jak można pomóc pacjentowi, który powtarza stereotypową wypowiedź?

Autor /gorgiiiii Dodano /14.03.2013

Chory, który ciągle powtarza stereotypową wypowiedz, czyli chory z mono-fazją, powinien zostać poddany terapii kontroli zautomatyzowanych wypowiedzi.

Można tu zastosować golowy program kontroli zautomatyzowanych wypowiedzi (Voluntaiy Cantrol of łnvoluntary Utterances - VC1U) opracowany w bostońskim Centrum Badania Afazji (Heim, Barresi 19K0). Podstawę tego programu stanowi głośne czytanie. W Irakcic terapii przechodzimy od a) głośnego czytania do b) nazywania na polecenie oraz c) używania wyrazów i wyrażeń w rozmowie. Przechodzimy więc od wypowiedzi bardziej zautomatyzowanych do świadomego formowania wypowiedzi. VC1U opiera się na założeniu, że w zasadzie wszyscy chorzy z afazją potrafią wypowiadać się w odpowiednich warunkach. Zadaniem rerapeuty jest ustalenie, jakie są te zautomatyzowane wypowiedzi, w celu przekształcenia ich w wypowiedzi kontrolowane. W ujęciu neurolingwislyeznym chodzi o celowe spowolnienie zachowanych procesów szybkich lak, aby procesy wolne mogły przyjąć kontrolę wypowiedzi.

Ważne jest to. czy chory polrafi dobrać podpis do obrazka przedstawiającego przedmiot lub czynność. Głośne czytanie może być zaburzone, z tendencją do parafazji semantycznych (czyli prawidłowego wypowiadania słów, które wiążą się z bodźcem, np łóżko zamiast hamak). Jako bodźców używa się początkowo słów wypowiadanych spontanicznie przez pacjenta. Wypowiedzi te najlepiej jest nagrać w możliwie naturalnych warunkach. W praktyce nagrywamy wypowiedzi chorego uzyskane w Irakcic wywiadu z nim oraz w Irakcic badania standaryzowanym testem afazji.

O tym, czy warto slosować program VC1U można się przekonać podczas pierwszych zajęć z pacjentem, już wówczas bowiem możliwe jcsl wyodrębnienie kilku wyrazów, które chory odczytuje bez trudności. W ciągu każdej nowej lekcji dodaje się do owej listy słów przynajmniej jeden wyraz. Po kilku zajęciach chory powinien używać odpowiednich nazw po pokazaniu mu obrazków. Zazwyczaj rodzina lub opiekunowie chorego podają, żc chory używa nowych słów już po piątej lub szóstej lekcji Słowa te dodajemy do sporządzonej listy. Jeżeli nic obserwuje się poprawy z lekcji na lekcję, oznacza to, żc albo terapeuta używa złych technik, albo program ten nie jest odpowiedni dla danego chorego. Na przykład chorych przejawiających tendencję do persewcracji prezentowanego im materiału należy poddać specjalnemu programowi, który umożliwia opanowanie lej tendencji.

Szczegółowy opis etapów i kolejnych kroków ćwiczeń, przykładowo opracowaną listę wyrazów w języku polskim używanych najczęściej przez pacjentów leczonych w Krakowskim Centrum Rehabilitacji oraz ocenę efektywności programu VCIU znajdzie czytelnik w książce niniejszej autorki pt. Afazjologia (Pąchalska 1999).

Do góry