Ocena brak

Infekcyjne zapalenie wsierdzia

Autor /reva Dodano /23.06.2014

Infekcyjne zapalenie wsierdzia jest zakażeniem śródbłonka wyścielającego serce. Do zapalenia wsierdzia predysponują wrodzone i nabyte wady serca, a zwłaszcza wszczepione sztuczne zastawki i inne sztuczne materiały. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym są zakażenia bakteryjne paciorkowcowe lub gronkowcowe. Typowymi drobnoustrojami dla zapalenia wsierdzia są: Streptococcus viridans, Staphylococcus aureus i epidermidis, Enłerococcus, Escherichia coli, Enterobacter i bakterie z grupy HACEK (Haemophilus, ActinobacillusCardiobacterium, Eikenella, Kingella), rzadko grzyby (Candida albicans, Aspergillus), riketsje i wirusy.

Objawy, czyli jak rozpoznać

•    gorączka lub stany podgorączkowe

•    osłabienie, brak łaknienia, spadek masy ciała

•    nowy szmer nad sercem

•    wybroczyny na skórze, śluzówkach i spojówkach

•    guzki Oslera (czerwone, wielkości grochu na czubkach palców rąk i stóp)

•    plamy Janeway’a (małe, niebolesne, krwotoczne pola na dłoniach i stopach)

•    powiększenie śledziony

•    ostra niewydolność serca

•    objawy neurologiczne: drgawki, niedowłady.

Wykonywane badania, nieprawidłowe wyniki

•    dodatnie posiewy krwi

» niedokrwistość normochromiczna

•    podwyższone wskaźniki stanu zapalnego: OB, CEP, leukocytoza z granu-locytozą

•    krwinkomocz

•    badanie echokardiograficzne: wegetacje, ropnie, nowa niedomykalność zastawek. TDE powinno być wielokrotnie powtarzane w czasie choroby w celu śledzenia zmian na wsierdziu i wykrywania powikłań. U niektórych pacjentów wskazane jest zastosowanie echokardiografii przezprzełykowej (np. przy podejrzeniu ropnia, u chorych ze sztucznymi zastawkami).

!*(>!>! ii i<- posiewów krwi. K i f.\ !■ .    1..1    | j- >1 • ,i- /;iv. /■

z nowego wkłucia do żyły. Przed pobraniem nałoży umyć ciato pacjenta ; wodą z mydłem. Butelki z podłożem należy podgrzać do temperatury 37aC. : Korek butelek nałoży zdezynfekować, pocierając go sterylnym gazikiem nasączonym bezbarwnym preparatom dezynfekcyjnym. Skórę dziecka w miejscu wkłucia należy zdezynfekować sterylnym gazikiem nasączonym preparatem dezynfekcyjnym bezbarwnym i pozostawić do wyschnięcia. Następnie należy zdezynfekować powtórnie korek butelek i skórę pacjenta preparatem dezynfekcyjnym barwionym. W miejscu zdezynfekowanej skóry dziecka należy wykonać wkłucie do żyły, pobrać 2-5 ml krwi żylnej do strzykawki

i wstrzyknąć do butelki z podłożem do hodowli bakterii tJenowwch i beztlenowych. W ciągu 15 minut, nie oziębiając podłoża, należy butelki przekazać wraz ze skierowaniem wypisanym przez lekarza do laboratorium.

Schemat leczenia

Leczenie farmakologiczne polega na stosowaniu skojarzonej antybiotykoterapii dwoma antybiotykami przez 4-6 tygodni według antybiogramu. W zakażeniach paciorkowcowych stosuje się: penicylinę lub cefalosporynę (ceftriakson) z gen-tamycyną (lub netylmycyną) albo wankomycynę z gentamycyną. W zakażeniach gronkowcowych oksacylinę z gentamycyną lub wankomycynę z gentamycyną. W zakażeniach bakteriami beztlenowymi podaje się metronidazol, a w przypadku zakażeń grzybiczych flukonazoł lub amfoterycynę B. U pacjentów z ostrą niewydolnością serca, etiologią grzybiczą, wegetacjami dużych rozmiarów, powikłaniami i w sytuacjach niepoddających się leczeniu wskazane jest leczenie chirurgiczne.

Profilaktyka

Profilaktyka zapalenia wsierdzia polega na podaniu przed zabiegiem, który może spowodować uwolnienie bakterii do krwiobiegu, antybiotyku. Obowiązuje u dzieci:

•    ze sztucznymi zastawkami

•    z wytworzonymi chirurgicznie połączeniami systemowymi lub płucnymi

•    z wrodzonymi i nabytymi wadami serca

•    z wypadaniem płatka zastawki dwudzielnej z niedomykalnością lub znacznym pogrubieniem płatków

•    po przebyciu zapalenia wsierdzia.

Zabiegi wymagające profilaktyki

•    bronchoskopia

•    zabiegi stomatologiczne

•    usunięcie migdałków

•    zabiegi w obrębie przełyku

•    zabiegi na drogach żółciowych

•    zabiegi w obrębie cewki moczowej i drogach moczowych ®    zabiegi ginekologiczne, jeśli współistnieje zakażenie.

Przed zabiegiem stomatologicznym podaje się doustnie amoksycylinę w dawce 50 mg/kg (u dzieci starszych - 2 g) na 1 godzinę przed zabiegiem. Przed zabiegiem na drogach moczowo-płciowych pacjentom umiarkowanego ryzyka podaje się ampicylinę lub amoksycylinę dożylnie, a pacjentom wysokiego ryzyka także gentamycynę. W grupie wysokiego ryzyka należy podać dodatkowo amoksycylinę doustnie po 6 godzinach po zabiegu.

 

Podobne prace

Do góry