Ocena brak

HUMORY

Autor /Niemir Dodano /21.03.2012

Dawny termin medyczny oznaczający cztery główne płyny organiczne: krew, flegma, żółta i czarna żółć, od których wzajemnej proporcji zależeć ma, wg staroż. fizjologii, zdrowie i charakter człowieka. Gdy jeden z nich przeważa, określa on temperament ciała i umysłu jako (kolejno:) sangwiniczny, flegmatyczny, choleryczny a. melancholijny; dopiero równa ilość każdego ze składników miała dawać „dobry humor".

Idea ta była jeszcze żywa w okresie Odrodzenia (Rej nazywał humory wilgotnościami); Ben Jonson w komedii E\eryMan in his Humour ang., 'Każdy w swym temperamencie* (1601, 2. wersja 1616) charakteryzuje postacie ściśle wg teorii humorów, której punktem wyjścia były prawdop. Charaktery (TV w. pne.) Teofrasta.

W XVII w. charakter, usposobienie, a w 1. poj. upodobanie, nastrój, skłonność, gust, smak; dziś - nastrój, wesołość, dowcip, w l.mn. - kaprysy, dąsy; łac. humor 'wilgoć, płyn; jeden z 4 płynów organicznych*.

Podobne prace

Do góry