Ocena brak

HUGON z SAINT - CHER, Hugo a Sancto Caro OP kard.

Autor /Gordiana Dodano /23.10.2012

ur. ok. 1190 w Saint-Chef (Cher) k. Vienne, zm. 19
III 1263 w Orvieto, teolog, biblista.

Po wstąpieniu 1225 do zakonu studiował w Paryżu teologię
i prawo; 1227-30 i 1236-44 byl prowincjałem we Francji, a
1230-35 prof. Pisma św. i teologii na uniw. w Paryżu; 1240-41
był gen. wikariuszem swego zakonu; był także doradcą pap.
Aleksandra IV i Urbana IV, a od 1256 wielkim penitencjarzem.

Od 1244 jako kardynał pełnił wielokrotnie funkcje legata
pap. podczas pontyfikatu Innocentego IV. m.in. wprowadzając
w Niemczech i Holandii święto —> Bożego Ciała (I
1) i rewidując 1247 regułę karmelitów; 1 2 5 1 jako legat w Niemczech
i krajach ościennych zajmował się także, osobiście
lub przez swego wysłannika Gerharda von Pforzheima OP,
sprawami Kościoła pol.; nadał przywileje pol. prowincji dominikanów
oraz zakazał arcybiskupowi gnieźn., bez swojego
zatwierdzenia, konfirmacji wybranych przez kapitułę biskupów;
w jego imieniu Gerhard zwołał synody legackie 1252 w
Poznaniu i 1253 we Wrocławiu. H. był przeciwnikiem stosowania
—> inkwizycji i zwolennikiem zjednoczenia Kościoła
wsch. z Kościołem rzymskim.

W okresie wzmożonej asymilacji —* arystotelizmu. podobnie
jak jego nauczyciel —* Roland z Kremony. H. należał do
zachowawczego nurtu łączącego w sposób zbliżony do —»
franciszkańskiej szkoły (korzystał m.in. z dorobku —> Aleksandra
z Hales) platonizm z arystotelizmem; w Commentarium
in Quattuor Libros Sententiarum Petri Lombardi (ok.
1230) zastosował koncepcję — hilemorfizmu do określenia
natury duszy (akcentując jej prostotę i duchowość, jak też
ukazując jej funkcję i związki z ciałem) oraz do precyzyjnego
określenia istoty jej władz (asymilując rozwiązania Filipa
Kanclerza), tworzących triadyczny układ (—» Augustyn III
C), a także w sakramentologii (—> forma i materia II); włączył
się również w dyskusję na temat istoty Boga. podkreślając
jego nieskończoność i wszechmoc, traktowaną jako ..konkretną
możliwość" (potentia Dei absoluta) lub jako faktyczne
działanie Boga (potentia Del conditionata określana częściej,
m.in. w sporach w XVII w., jako potentia Dei ordinata).

Najbardziej znane były prace H. z zakresu — egzegezy biblijnej
(II B 2 ) , zwł. w odniesieniu do wykorzystanej w —» Biblii umoralniającej — postylli (Postilla in universa Biblia
iuxta quadruplicem sensum: litteralem, allegoricum, morałem,
anagogicum, Bas 1482) i pierwszej —» konkordancji biblijnej,
określanej zwykle jako Concordando Jacobi (Bas 1543) i stosującej
zalążkowo podział —> Biblii (I 4) na wiersze; przykładem
empirycznych badań egzeget. jest Correctio Senensis (z
1227, a przyjęta 1 2 3 6 na kapitule domin.) ze względu na wykorzystanie
w ustaleniu łac. tekstu Pisma św. kodeksów w
językach oryginalnych.

Najczęściej byla drukowana (1450-
-1520 miała 36 wydań) ascet.-liturg. praca H. Speculum Ecclesiae
lub Expositìo missae (P 1480; współcz. wydana przez
G. Sölcha pt. Opúsculo et textus historiom Ecclesiae eiitsquae
vìtam atqite doctrinam illustrata. Mr 1940); w Polsce najbardziej
znane było De officio et ordine missae. wykorzystane
przez —> Mikołaja z Błonia.

 

J.H.H. Sassen. H., seine Tätigkeit als Kardinal 11244-1263). Bo 1908; E. Mangenot. DThC VII 221-239: Glorieux R I 43-51: T. Silnicki. Kardynał legat H. a Polska. RHis 9(1933) 157-176: D.O. Lottin. Psychologie et morale au X1T et XÏU1' siècles. Lv 1942. I (passim): F. Stegmüller. Repertorium cominentariorum in sententias Peni Lombardi. Wü 1947. I 174-176: D. van den Eynde. Stephen Langton and H. on the Causality of the Sacraments. FStud 11(1951) z. 3-4. 141-155: Steamüller RB III 114-173: J. Fisher. H. and the Development of Mediaeval Theology. Spec 31(1956) 57-69; E. Filthaut. LThK V 517-518: A. Duval. Catholicisme V 1039-1041: J. Gründe!. H. OP und die älteste Fassung seines Sentenzenkommentars. Schol 39(1964) 391-401: R.F. McCaslin. Divine Infinity in Some Texts of H.. The Modern Schoolman 42(1964-65) 47-69: W.H. Principe. The Theology of the Hypostatic Union in the Early Thirteenth Century III. Tor 1970: BBKL II 1146-1147: LP. Torrell. Théorie de la prophétie et philosophie de la connaissance aux environs de 1230. La contribution d'H. (Ms. Donnai 434. Question 481). Lv 1977; M.T. Zahajkiewicz. ..Tractatus sacerdotalis" Mikołaja z Błonia na tle teologii przełomu wieku XIV i XV. Lb 1979 (passim): E. Randi. Potentia Dei conditionata. Una questione di Uęo di Saint Cher suli onnipotenza divina (Sent. I.42.Q.1). RSF 39(1984) 521-536: R.E. Lerner. Poverty. Preaching and Eschatology in the Revelation Commentaries of H.. w: The Bible and the Mediaeval World. Lo 1985. 157-189: S. Wielgus. Badania nad Bibliq w starożytności i średniowieczu. Lb 1990. 111-210: tenże. Obca literatura biblijna w średniowiecznej Polsce. Lb 1990. 118-137.

Podobne prace

Do góry