Ocena brak

Homo sapiens sapiens

Autor /Zecer Dodano /31.01.2012

Gatunek w pełni odpowiadający pod względem anatomicznym człowiekowi współczesnemu, czyli homo sapiens sapiens wyłonił się w południowej Afryce około 100 tysięcy lat temu. Do najstarszych szczątków kopalnych tego gatunku należą te, które odkryto w ujściu rzeki Klasies w RPA. Bardzo stare szkielety innych przedstawicieli tego gatunku, choć znacznie młodsze od afrykańskich, znaleziono rów­nież w Europie i Azji. Pewne ślady pozwalają są­dzić, że „grupa afrykańska" przez dłuższy czas pozostawała w izolacji od innych grup. Około 30 tysięcy lat temu człowiek współczesny rozprze­strzenił się na całym świecie i mniej więcej 10 tysięcy lat temu, gdy zakończyła się ostatnia epo­ka lodowcowa, był już gatunkiem dominującym.
Pierwsze stosunkowo rozwinięte kultury ludz­kie powstały w mezolicie, czyli środkowej epoce kamiennej (od 120 do 35 tys. lat temu). Właśnie wtedy człowiek zaczął panować nad swoim środo­wiskiem, mógł więc osiedlać się w mniej sprzyja­jących warunkach. W tym okresie znacznie uroz­maiciła się jego dieta, powstawały coraz bardziej skomplikowane narzędzia, człowiek nauczył się używać przyrządów do wytwarzania narzędzi -powstały pierwsze toporki złożone z kamiennego ostrza i drewnianego trzonka.
Z mezolitu pochodzą też najstarsze zabytki kul­tury duchowej, czyli pierwsze dzieła sztuki. Czło­wiek zaczął wykorzystywać ochrę jako barwnik, początkowo prawdopodobnie do malowania ciała, później do malowania na skałach. Malowidła na­skalne odnaleziono w jaskini Apollo II w Namibii, a w Jaskini Lwa w Suazi odkryto ślady wydobycia ochry na dużą skalę. Osiągnięcia te były jednak niewielkie w porównaniu z gwałtownym rozwojem kultury materialnej, jaki nastąpił w neolicie.

Podobne prace

Do góry