Ocena brak

HOCHWÄLDER FRITZ

Autor /Scholastyka Dodano /19.10.2012

ur. 28 V 1911 w Wiedniu, dramaturg.
Ze względu na żyd. pochodzenie musiał emigrować
1938 do Szwajcarii; po wojnie został członkiem austr. PEN-
-Zentrum oraz sekretarzem związków zawodowych.

H. debiutował dramatem Jehr (Elgg 1932), poświęconym
zagadnieniu kazirodztwa; sukces przyniosła mu jednak dopiero
tragedia Das heilige Experiment (Z 1947; Święty eksperyment.
Dialog 5(1960) z. 4, 54-84), nawiązująca do jez. koncepcji
państwa, zrealizowanej w tzw. —» redukcjach paragwajskich,
u podstaw której leżały zasady ewangeliczne; problem
władzy zawarty jest także w dramatach: Meier Helmbrecht
(Z 1946), Der öffentliche Ankläger (Z 1948; Oskarżyciel
publiczny, Dialog 4(l959) z. 2, 27-66), dramacie z czasów
rewolucji franc, wykazującym absurdalność stosowania terroru
jako narzędzia walki, oraz w Donadieu (Elgg 1953), którego
bohater - przywódca hugenotów - najwyższą instancję
wymiaru sprawiedliwości znajduje ostatecznie w Bogu.

Dobro
i humanizm zwycięża również w dramacie Der Flüchtling
(Elgg 1955) i komedii Hôtel du Commerce (Elgg 1954). wskazującej
na relatywizm pojęcia moralności w różnych sytuacjach
i uwarunkowaniach życiowych; problem ten powrócił w
dramatach Der Himbeerpflücker (Mn 1965; Mallniarz, Dialog
11(1966) z. 6, 25-58) oraz Der Befehl (Gr 1967), odsłaniających
kulisy życia zbrodniarzy hitlerowskich. Uniwersalnością
odznacza się sztuka Donnerstag (Z 1959), w której H. podjął
odwieczny problem odpowiedzialności człowieka w obliczu
pokusy.

H. jest też autorem szkiców z elementami autobiografii
Über mein Theater (Z 1959; O moim teatrze, Dialog
11(1966) z. 6, 59-67) i Im Wechsel der Zelt. Autobiographische
Skizzen und Essays (Gr 1980), ukazujących atmosferę i
warunki, w których wyrastała jego dramaturgia.

Twórczość H. jest próbą rozwiązania problemów egzystencjalnych
w duchu prostej wiary i ufności w zwycięstwo ideałów
human.; charakterystyczny jest tu jego podziw dla katolicyzmu
(za logikę doktrynalną i obrzędowość), co świadczy o
postawie otwarcia się H. na chrzęść wizję świata; dowodzi
jej także odejście H. w latach powojennych od marksizmu.

Dramaty H. zostały opublikowane pt. Dramen (I-II, Mn
1959-64) i Dramen (I-II, Gr 1975-79).

 

R. Meister. Religiöse Problematik in den Dramen H., Maske und Kothurn 2(1956) 60-65; R. Thieberger, Macht und Recht in den Dramen Fritz H., DR 83(1957) 1147-1152; H. Vogelsang, Das klassizistisches Ideendrama Fritz H., Österreich in Geschichte und Literatur 2(1958) 224-232; G.E. Wellwarth, Fritz H. The Drama within the Self, Quarterly Journal of Speech 49(1963) 274-281; J.C. Loram, Fritz H., Monatshefte für deutschen Unterricht, deutsche Sprache und Literatur 57(1965) 8-16; KLL V 4328-4329; Lexikon deutschsprachiger Schriftsteller von den Anfängen bis zur Gegenwart, L 1972, I 380-381; M. Misiorny. Współczesny teatr na świecie. Sylwetki pisarzy, Wwa 1978, 82-83; W. Bortenschlager, Der Dramatiker Fritz H., In 1979.

Podobne prace

Do góry